Η τήβεννος

Αύγουστος 2, 2010

 ΑΣΗΜΙΝΑ

ΚΛΟΔΙΟΣ

ΛΕΠΙΔΟΣ

ΚΑΙΣΑΡ

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Ε σκούντησε την να ξυπνήσει.

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Βάρβαρε πώς μπορείς να εμποδίσεις την ομορφιά όταν επιθυμεί να  κοιμηθεί κι άλλο

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Για γέννες πάντως είναι σιτεμένη

(ξαφνικά) Και μη με ξαναπείς βάρβαρο ευνούχε (δείχνει το σπαθί του) γιατί σε βλέπω ακόμα πιο κολοβό. Είμαι αξιωματικός και εκτελώ διαταγή.

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Μμμμ!  Εκατόνταρχος στο παλάτι δηλαδή στα μετόπισθεν, έτσι πολεμάω και γω

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Εσύ δεν είσαι ελεύθερος για να πολεμήσεις απελεύθερε λακέ ενώ εγώ  είμαι ευγενής                                                                                 

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Πληβείος όμως είσαι νεόπλουτος Πληβείος

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Είμαι Civis et Nobilis, ελεύθερος και ευγενής. Δούλε!

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Δεν είμαι δούλος θρασίμι, όλοι με σέβονται εδώ μέσα, αλλά ένα  γλυφτρόνι  βέβαια παίρνει τις προαγωγές…

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Τι είπες, όρθιο ερείπιο!

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Τσούζει η αλήθεια ε; απολειφάδι. Ρώτα τους φρουρούς σου τι λένε μεταξύ  τους πως απ΄ τη μύτη σου πιο μεγάλο είναι το κωλόβισμα…

        (Ο ΛΕΠΙΔΟΣ  τον αρπάζει  έξαλλος)

ΛΕΠΙΔΟΣ: Τώρα δε σε σώζει κανείς, πέθανες πλαδαρό γουρούνι …

(ενώ τσακώνονται η Ασημίνα ξυπνά με κάπως ανορθόδοξο τρόπο για ωραία κοιμωμένη. Δεν είναι χοντρή, έχει γλώσσα και μιλά κανονικά και λατινικά)

 

ΑΣΗΜΙΝΑ :  Δόξα τω Θεώ….Γαμώ το φελέκι μου πού βρίσκομαι πάλι, που ήρθα; Τι είναι αυτά τα δαυλιά γύρω… εγώ δε βλέπω τη μύτη μου αλλά (εννοεί τον ΛΕΠΙΔΟ) αυτουνού γυαλίζει…

ΛΕΠΙΔΟΣ+ΚΛΟΔΙΟΣ:}  Ξυπνάει!!!

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Τί  Θεό μας τσαμπουνάει, λές να είναι χριστιανή;

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Φευ! Όχι βλάξ θα προσφωνεί τον Καίσαρα

ΑΣΗΜΙΝΑ:   Εε !!Εσύ μυτόγκα με την κοντή τη φουστίτσα…

(Ο ΛΕΠΙΔΟΣ: και ο ΚΛΟΔΙΟΣ: την πλησιάζουν θριαμβευτικά)

ΛΕΠΙΔΟΣ+ΚΛΟΔΙΟΣ:} NOVUS HOMO!!! (Ο καινούριος άνθρωπος)

ΑΣΗΜΙΝΑ:                       AVE MARIA

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Όχι Μαρία, Λέπιδος

ΚΛΟΔΙΟΣ: Ομιλείτε την κλασσικήν Λατινικήν;

(Στον Λέπιδο) Άρα είναι από ευγενική γενιά

ΛΕΠΙΔΟΣ: Ωωω! Homo Novalis;

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ε Ρε θ αρχίσω τα μπινελίκια! Θα μου πείτε πού βρίσκομαι;

ΚΛΟΔΙΟΣ: Υπό το κράτος του Μάρκου Αυρηλίου Αντωνίνου, του τρομερού Καρακάλλα, του Θεού επί γης και Καίσαρά μας φίλτατη Καικιλία

ΑΣΗΜΙΝΑ: Χαίρω πολύ Μαντάμ. Ασημίνα

ΚΛΟΔΙΟΣ: Εσύ Καικιλία, εγώ Κλόδιος

ΛΕΠΙΔΟΣ: Το όνομα αυτής Καικιλία είπεν ο Καίσαρ και σβήστηκαν όλα τα κατάστιχα.

Έστεψε τη ρόδινη κοιμωμένη του την πρώτη και ελεύθερη γυναίκα της Aυτοκρατορίας.

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ρόδινη λέει που άρπαξα στο πρόσωπο;

ΛΕΠΙΔΟΣ: Ετοίμασες την τήβεννο χούφταλο; φέρνω τον Καίσαρα τσακίσου

(φεύγει)

ΚΛΟΔΙΟΣ: (σε πανικό) Θεοί της Ρώμης, θα προλάβουμε; Εμπρός Καικιλία φορέστε την πορφυρά την τήβεννο με τη χρυσή μπορντούρα (της την προβάρει) είναι η πρώτη τόγκα που σχεδίασα για γυναίκα ελεύθερη. Εσάς!

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ελεύθερη; Γουστάρω να κάνω ότι γουστάρω και αυτή η μπέρτα είναι πολύ μπάνικη, αρχοντικιά. Επιτέλους και γω να χωράω στο ρούχο και αυτό να μου πέφτει μπόλικο. Άρεσα στον Καίσαρα ε παππού;

ΚΛΟΔΙΟΣ: Του αρέσατε πολύ          

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ουφ! Μ΄ερωτεύτηκε και θα θέλει να με παντρευτεί…

ΚΛΟΔΙΟΣ: Ερωτεύτηκε;  ω, όχι όχι ο Μάρκος Αυρήλιος δεν αγγίζει γυναίκες. Αποφάσισε όμως να του κάνετε ένα γιό.

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ναι τράβα να δεις αν έρχομαι οι γέννες μου λείπανε τώρα…

ΚΛΟΔΙΟΣ: Πώς??!!!

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Τι λες ρε γέρο πώς θα του κάνω γιο, θα μυρίσω κανα κρίνο?

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Άθλιες Χριστιανικές φήμες! μόνο ένας τρόπος γι΄αυτό υπάρχει και ο   Καίσαρ επισπεύδει τη διαδοχή καθώς καραδοκούν εχθροί και φίλοι

ΑΣΗΜΙΝΑ: Κι αν κάνω κόρη;;

ΚΛΟΔΙΟΣ: Μα πώς θα παραβείτε τη βούλησή του! Αφού θέλει γιο θα κάνετε γιό, μη βάζετε κακό με το νου σας

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Ε δεν υπάρχει άλλη παράλογη τέτοια καντεμιά!

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Πως δεν υπάρχει, φευ! Τα αιλουροειδή και ο λάκκος τους. Όση σάρκα και να τα  ταΐσεις είναι πάντα πεινασμένα!

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Α τότε έμεινα πολύ και δω. (πετάει την τήβεννο). Γέροντα θα    βοηθήσεις?

(o KΛΟΔΙΟΣ  αμέσως της την ξαναφορά βλέποντας τον ΛΕΠΙΔΟ να μπαίνει)

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Ave oh  Caesar , τρομερέ Καρακάλλα!

( μπαίνει ο KΑΙΣΑΡ , ο ΚΛΟΔΙΟΣ κατουριέται ο ΛΕΠΙΔΟΣ το καταλαβαίνει και τον κοροϊδεύει)

 

ΚΑΙΣΑΡΑΣ:  Τι έχουμε εδώ; Λέπιδε βοήθησέ με να θυμηθώ γιατί ήρθα

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Θυμάστε ω! Caesar ότι ήρθατε να επιθεωρήσετε την πρώτη civis γυναίκα   της Ρώμης, αυτής που θα που θα σας κάνει γιό.

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Ωρε γλέντια!

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Μια γυναίκα φυσική και όμορφη όπως είπατε και όχι χλωμή ή μαυριδερή  βαμμένη με πούδρες και μπογιές όπως συνηθίζουν οι άλλες για να σας  τυλίξουν. Είπατε: στο χρώμα του αίματος πρέπει να φέρνει η γυναίκα για να είναι επιθυμητή αλλά σε πιο ανοιχτές αποχρώσεις φραουλί ή ρόδινη είναι χάρμα οφθαλμών…

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: Α ναι βέβαια θυμάμαι.

 (παύση)

  Πότε το αποφάσισα;

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Χτες που τη βρήκαμε σχεδόν καμένη να κοιμάται στο solarium. Σίγουρα              θυμάστε!

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: Ναι, δηλαδή όχι αλλά τώρα που τη βλέπω με την τήβεννο είναι πολύ                             …καλοφτιαγμένη κι αστράφτει καλύτερα και από άλογο σε χρυσή άμαξα.                   (στον ΚΛΟΔΙΟ) Μπράβο κουβικουλάριε! Πώς είπαμε τ΄ όνομά σου                        απελεύθερε  ευνούχε;

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Κλόδιος Καίσαρ, Κλόδιος. Σας ξέρω από τόσο δα! Φροντίζω τους κοιτώνες σας κι έραψα προσωπικά την τήβεννο της στέψης σας, σας μάθαινα και Ελληνικά, μα δε θυμάστε;

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Τί  κάνεις ξεκούτη; Τον Καίσαρα πιέζεις να θυμηθεί;

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Που σας μάθαινα Ελληνικά θυμάστε;

ΚΑΙΣΑΡΑΣ:  Άχρηστη γλώσσα, παλιά μ΄ ένα συντακτικό σκέτο παλούκι…Κάνεις σαν  να μ΄ έμαθες πόλεμο γέροντα, λέξη δε θυμάμαι

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Τα ΄χει λίγο  χαμένα ω Καίσαρ Σωτήρα μας και νικητή…

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: (στον ΛΕΠΙΔΟ άγρια) Τελείωνε με τη γυναίκα, βιάζομαι, έχουν έρθει  καινούρια σπαθιά απ΄ τη Συρία

ΛΕΠΙΔΟΣ:  (της ανοίγει το στόμα) Γερά δόντια!

 (της χτυπάει το κεφάλι) Γερό κόκκαλο!

 (της πιάνει τη λεκάνη, την επιθεωρεί) Γερό σκαρί!

  Όλα εντάξει!      

ΚΑΙΣΑΡΑΣ:  Λέπιδε. Εκτιμάς  πως προλαβαίνω ένα παιδί πριν τον νέο μου θρίαμβο   στην Αλεξάνδρεια;       

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Μόνο αν γίνει αύριο τρομερέ Καρακάλλα

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: Πλύντε την, ταΐστε την, κεντήστε στην τήβεννο και τα μαργαριτάρια. Αύριο θα κάνω γιο και θα πάω στη μάχη. Γέροντα φέρε μου χρυσή κλωστή να τη δέσω στο δάχτυλο.

 

(ο ΚΛΟΔΙΟΣ το κάνει, ο ΚΑΙΣΑΡΑΣ φεύγει και πίσω του ο ΛΕΠΙΔΟΣ αφού κοροϊδέψει τον ΚΛΟΔΙΟ)

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Πώς σε είπαμε ευνούχε ;;;

ΚΛΟΔΙΟΣ:  (απαρηγόρητος) Ούτε τ΄ όνομά  μου δε θυμάται. Όλη τη ζωή μου πέρασα μέσα στα πόδια των αυτοκρατόρων και  των άξεστων αρχόντων με τις φαύλες έξεις τους και τα πιο άθλια βίτσια. Χρόνια να τρέμω και να κοκκινίζω ακούγοντας το βήμα τους, να παραφυλάω για να βλέπω πώς εξευτελίζουν την ελευθερία που τους δωρίστηκε και γι΄ αυτό την εκδικούνται. Να βολοδέρνω σαν φάντασμα μέσα στους κοιτώνες τους, να τρομάζω δίχως ήχο μόνο με την ανάσα, να σφίγγω τα δόντια για να μην κάνω εμετό, μην ενοχλήσω και διακόψω κάποιο όργιο στη μέση… Να κουνάω το κεφάλι ακούγοντας το πιο παράλογο, το πιο άδικο και να λέω «ναι,ναι»  όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο πολλά και πιο δυνατά «ναι, ναι» .Tόσα, που συνήθισε από την υποταγή ο αυχένας και τώρα δεν μπορώ να κοιτάξω ούτε τον ουρανό… Τι αξία έχει, σε τί ωφελεί μια ζωή αν δεν ξέρει να πολεμά στους άγριους καιρούς;

                      Παιδί μου  πρόσεχε.

ΑΣΗΜΙΝΑ:   Ξέρω μάλλον  κι άλλους καιρούς με τέτοιο κουσούρι. Αλλά εγώ μπαρμπούλη δεν είμαι από δώ γι αυτό πρέπει να φύγω  

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Τρελλάθηκες γυναίκα πού θα πας;

ΑΣΗΜΙΝΑ:   Κάπου αλλού οπουδήποτε, ίσως και να επιστρέψω…

                                    (παύση)

Μάλλον  ήταν σε άλλη εποχή αλλά sorry, μόνο  αυτό θυμάμαι απ΄ το σχολείο ( του φοράει την τήβεννο και τον ικετεύει με το ένα χέρι στο γόνατο και το άλλο στο πηγούνι).

Κύριε σε παρακαλώ βοήθησέ με!

ΚΛΟΔΙΟΣ:   (Συγκινημένος σφίγγει την τήβεννο στο κορμί του)

Ίσως, αυτό να είναι μια λύση, μια ελπίδα για κάποιον που ήρθε από αλλού και που εκεί πρέπει να πάει, στο μέλλον

Αλλά και για αυτόν που είναι από δω υπάρχει ελπίδα να ξορκίσει τ΄ άχρηστα, τα περασμένα. Το λοιπόν, θα σε βγάλω από το παλάτι!

ΑΣΗΜΙΝΑ:    Είσαι πολύ τσίφτης γέροντα. (Του σκάει ένα φιλί)

ΚΛΟΔΙΟΣ:    Είναι καλό αυτό;

ΑΣΗΜΙΝΑ:    Ε βέβαια! Τίτλος τεφαρίκι. Πόσο μακριά μπορώ να φτάσω λες;

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Αρκετά, αφού θα ναι έξω απ΄ τα τείχη . Για να πας όμως μακρύτερα  θα αναλάβουν άλλοι. Σε λίγο θα ΄χει νυχτώσει, ξεκίνα. (την κρύβει)  Η πίσω έξοδος έχει να ανοίξει πενήντα χρόνια. Πάρε και κανα κερί μαζί. Θα τη βρεις από αυτήν την καταπακτή  που βγαίνει στο κελάρι.

                     Τι λένε τώρα στον χειρότερο χαφιέ της Ιστορίας;;;

ΛΕΠΙΔΟΣ:   (μπαίνει) Χραππ! Σε τσάκωσα, να παίζεις τον ελεύθερο. Πού είναι η γυναίκα ;;;

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Έφυγε, εγώ την άφησα και ελεύθερος ε ί μ α ι

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Α τι έκανεεες!

ΚΛΟΔΙΟΣ: Περήφανο τον εαυτό μου έκανα που υπηρέτησα επιτέλους πιστά και μια μελλοντική αξία      

(Ο ΛΕΠΙΔΟΣ πάει να τον αρπάξει)

                  Μην αγγίξεις την τήβεννο, μπορώ να πεθάνω ντυμένος όπως μου κάνει κέφι είναι δικό της δώρο και δεν θα μου το πάρεις

ΛΕΠΙΔΟΣ: Ακόμα κι αν δεν στην  πάρω και μόνο στη θέα των λιονταριών θα την κατουρήσεις κακομοίρη. Άνοιξες το λάκκο σου,  πάω στον Καίσαρα αμέσως…

ΛΕΠΙΔΟΣ:( πάει να φύγει, στέκεται. Πετάει κάτω το κράνος του). Κάλπικο σηστέρσιο δε δίνω για την κόρη αλλά για σένα γεροξεκούτη που δε θα χω να βρίζω…

                  Ας ελπίσουμε ότι ο Μάρκος Αυρήλιος  κοιμάται. Αν από το δάχτυλό του κόψω τη χρυσή κλωστή και τον πάρω από δω πρωί πρωί για καμιά μάχη, μπορεί  να το ξεχάσει, αρκεί οι βάρβαροι να είναι οι σωστοί, να έχουν τη χειρότερη φήμη δηλαδή και τα καλύτερα όπλα. Μμμ,  ο φίλος μου ό Έπαρχος μπορεί να το φροντίσει αυτό. Βλέπεις τι πρόκληση μου δίνεις Κλόδιε για να γίνω Λεγάτος!

ΚΛΟΔΙΟΣ: Μπά;  Τώρα τα μούτρα σου θέλουνε  όλη τη λεγεώνα ;

ΛΕΠΙΔΟΣ: Σωστά το λές :τώρα, γιατί μετά καταλαβαίνεις τι έχει να γίνει αν συνεχίσει ο Καίσαρ να ξεχνά… Και να θυμάσαι  πως όσο πιο άγριοι είναι οι βάρβαροι, τόσο πιο σίγουρη είναι η σωτηρία σου γέρο. Λοιπόν δεν  θα προλάβω,  πιάνω δουλειά

ΚΛΟΔΙΟΣ: Και εσύ  να θυμάσαι πως είμαι ελεύθερος. Και ελεύθερος και τσίφτης…

Advertisements

ΜΙΝΑ

ΜΑΓΟΣ

ΑΝΤΩΝΗΣ

 ΑLLOU FUN PARKΣΚΗΝΗ ΜΙΝΑΣ

 Ολόσωμη φωτό  της Μίνας, μιας πανέμορφης γυναίκας με τα 12 στιλέτα γύρω της, πάνω, απ΄όπου κάθεται και πίνει ουίσκυ παίζοντας ρωσική ρουλέτα, με την ελπίδα να τύχει η σφαίρα που θα  την σκοτώσει αλλά που ποτέ δεν τυχαίνει.

 

 ΜΙΝΑ:  Παρατάμε τα στιλέτα, πιάνουμε το υποβρύχιο, συνεχίζω τη   ρουλέτα. Δύο ολόκληρα χρόνια δεν πέφτει η καριόλα η σφαίρα δυο ολόκληρα χρόνια δεν κάνει το λάθος ο πούστης ο μάγος ένα, ένα στιλέτο να με βρει στην καρδιά ή έστω στο δόξα πατρί κι αν δεν μπορεί ο μάγος ή η σφαίρα πώς  μπορώ μόνη μου να τελειώνω, κανείς δεν μπορεί , κανείς δεν έχει τ’ αρχίδια ή να με βρει ή να με σκοτώσει (πυροβολεί).

 Χέστηκαν τα φλωράκια. (με άλλη φωνή).  Είσαι γυναίκα μη βρίζεις , είσαι γυναίκα πώς κάθεσαι έτσι, κλείσε τα πόδια σου, κάπνισε πιο θηλυκά, κάνε τις κορδέλες σου (φτύνει) το κέρατό μου μέσα ( βάζει το πιστόλι στο κρόταφο, πυροβολεί, τίποτα). Πέφτουν ένας ένας σαν τις μπεκάτσες στο δρόμο μου οι χέστηδες για να με γαμήσουν ή να με κλείσουν στο σπίτι να γεράσω. 38 το Χριστό μου μέσα, να περιφέρω τη ζωή μου αυτό το βάρος, ως πότε; Γιατί μετά ποιός θα νιώσει την Ασημίνα, ποιός θα της σταθεί;

 (κρύβει το πιστόλι σ΄ένα συρτάρι, βρίσκει μια γόβα πράσινη λαμέ μ΄ένα αληθινό σμαράγδι)

 Κουκλάρα μου εσύ της πρώτης νιότης…Η άλλη θα παραδέρνει στην παλιά γειτονιά και ούτε ένας δεν έψαξε , δεν ακροβάτησε λίγο για να με βρει και τότε χαλάλι του το σάπιο μου τομάρι…Α! πρέπει να τελειώνει, να τελειώνει. Παρατάμε τα στιλέτα, πιάνουμε το υποβρύχιο…μήπως να πνιγώ ?

 (Μπαίνει ο Μάγος)

 ΜΑΓΟΣ: Σας αναζητούσα…(βγάζει με τρικ ένα ωραίο λουλούδι)

 Είναι αληθινό, απ΄τους κήπους της καρδιάς μου

 ΜΙΝΑ:   Κολοκύθια

 ΜΑΓΟΣ: Πώς είπατε;

 ΜΙΝΑ:    Κολοκυθανθός, μοιάζει σαν κολοκυθανθός

 ΜΑΓΟΣ: Πολύ…πρωτότυπο

 ΜΙΝΑ:     Μα καλά, παρατάμε τον χορό των στιλέτων μετά από δύο   χρόνια!!;;;

 ΜΑΓΟΣ: Τον εγκαταλείπουμε, να πούμε για το νέο concept

 ΜΙΝΑ :   Θα με χώσετε σε υποβρύχιο και είναι μπάνικο αυτό;

 ΜΑΓΟΣ: Εσείς θα είστε το υποβρύχιο!

 ΜΙΝΑ:   Μπαρντόν;

 ΜΑΓΟΣ: Εσείς… με το απαράμιλλο κάλλος σας θα βυθιστείτε φορώντας          κόκκινο seethrough σε μια μεγάλη μαύρη γυάλα με νερό.

 ΜΙΝΑ:   (Μ΄ αισιοδοξία). Στα φώτα, στον κόσμο και τις μουσικές μπορεί   να πνιγώ;

 ΜΑΓΟΣ: Όχι βέβαια, εγώ θ΄ αντλώ το νερό με μυστική αντλία και θα σας σώζω…

(πέφτει το μάτι του πάνω στη γόβα και ταράζεται)

Τι είναι αυτό ;;;

 ΜΙΝΑ:    Της πρώτης νιότης μου γοβάκι…

 ΜΑΓΟΣ: Και το άλλο; (μαντεύει). Το φέρνει το άλλο… αυτός έξω ο άπλυτος, ο ρακένδυτος, ο βρωμιάρης που τον έχει περιλάβει o  Τζο-Φοβέρας…

 ΜΙΝΑ:   Ο Αντώνης , ο περιπτεράς !!!

 ΜΑΓΟΣ (μαντεύοντας με τρόμο) Ήρθε για σένα, ήρθε να σε πάρει

 ΜΙΝΑ:   (Χαρούμενη): Ήρθε ο Αντώνης , ήταν μάγκας πάντα το ΄λεγα, έχει κότσια, φέρτε μου τον μάγκα μέσα

 ΜΑΓΟΣ: Μίνα σας παρακαλώ, δεν μπορείτε να φύγετε μαζί του

 ΜΙΝΑ:    Γιατί;

 ΜΑΓΟΣ: Εδώ σας έχουμε στα πούπουλα, στα μύχια της ψυχής μου σας έχω βάλει κι   αυτός μου ο έρωτας πετά φτερούγες (εμφανίζει ένα περιστέρι) και σ΄ αγκαλιάζει, είσαι το άστρο μου και ο έρωτάς μου για σας…

 ΜΙΝΑ:    Κουραφέξαλα

 ΜΑΓΟΣ: Αχ αυτή η φρασεολογία! Τα στιλέτα Μίνα, σκέψου τα στιλέτα, κάθε βράδυ έβαζα όλη μου την τέχνη από αγάπη Μίνα μη συμβεί και πληγώσω το ροδαλό σου δαχτυλάκι ή μια τρίχα από τα πύρινα μαλλιά σου. Αγάπη μου μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα. Η τελειότητα που αγγίζει η τέχνη μου γινόταν μοίρα σου, ο καλός σου άγγελος για να είσαι ευτυχισμένη.

 ΜΙΝΑ:     Χαμένη ήμουν Μάγε και ένας αληθινός άντρας με βρήκε ξανά.

 ΑΝΤΩΝ: Ασημίνα! (η φωνή του ακούγεται σαν κάποιοι να τον  εμποδίζουν)

 ΜΙΝΑ:    Φεύγω τώρα πάω σ΄ αυτόν. (Ετοιμάζει τα πράγματά της)

 ΜΑΓΟΣ: Με κάνεις αληθινά δυστυχισμένο, το ξέρεις ;  και του άτρωτου μάγου  σκίζεται η καρδιά…

 ΑΝΤΩΝ: Κράτησα την υπόσχεσή μου Ασημίνα, δε μ΄αφήνει ο τσόγλανος να μπω, έχω το ζευγάρι σου!

 ΜΑΓΟΣ: Θα πας σε αυτόν τον αχρείο τρελή μου πριγκιποπούλα, που έτρεμα πως κάποιος ακροβάτης μπορεί να σ΄έκλεβε, εμείς εδώ, είμαστε τώρα ο κόσμος σου.

 ΜΙΝΑ:    Μάγε δεν υπάρχει κόσμος που να χωρά εμένα, περισσεύω  και χύνομαι.

  Οι άντρες λοιπόν  μου έγιναν και πολύ  στενός κορσές. Μα είσαι καλός, θέλω να σε ευχαριστήσω

 ΜΑΓΟΣ: Είμαι κακός φίλησέ με

 ΜΙΝΑ:                                   (τον φιλά)

 ΜΑΓΟΣ: Γιάννη με λένε… (τη φιλά πιο έντονα)

   Ούτε γώ ούτε άλλος κανείς

   ο  νέος σου  κόσμος ο φρικτά πλατύς

   (την εξαφανίζει)

 ΑΝΤΩΝ: (εισβάλλοντας)  Ασημίνα μου, Ασημίνα?

 ΜΑΓΟΣ: Πάρτε από μπροστά μου το λιγδιάρη.

Tέσσερα Πέπλα

Μαΐου 29, 2010

4 Γυναίκες σ΄ένα τραπέζι. Φορούν πέπλα. ΜΑΥΡΟ, ΚΟΚΚΙΝΟ, ΚΙΤΡΙΝΟ. ΛΕΥΚΟ.

ΜΑΥΡΟ:   Το δεύτερο παρασύνθημα το λέμε εδώ. 1,2,3:

ΟΛΕΣ :              ΚΟΥΑΣΙΜΟΔΟΣ

ΜΑΥΡΟ:   Αρκεί. Μαζευτήκαμε απόψε εδώ για να τον …

ΟΛΕΣ :     Τσακίσουμε

ΜΑΥΡΟ :  Αύριο που βγαίνει

ΚΙΤΡΙΝΟ:  Που έφαγε φυλακή ένα μήνα

ΚΟΚΚΙΝΟ: Πλαστοπροσωπία;

ΛΕΥΚΟ:    Έδειξε ψεύτικη ταυτότητα

ΚΙΤΡΙΝΟ: Και πώς ξέρουμε ποιά είναι η αληθινή; Ούτε οι μπάτσοι δεν ξέρουν. Αύριο μπορεί να είναι ένας άλλος

ΜΑΥΡΟ:   Το πόσο μεγάλη την είχε όμως το θυμάσαι…

ΚΟΚΚΙΝΟ: Και γώ το θυμάμαι, το κράτησα στη μνήμη μου με   περισσότερους τρόπους

ΚΙΤΡΙΝΟ:  Εγώ πιο βαθιά , άρα θυμάμαι  καλύτερα

ΛΕΥΚΟ:    Εγώ θυμάμαι τα χέρια του, όλες τις γραμμές και αυτές δεν αλλάζουν

ΜΑΥΡΟ:   Άμα σε ξαναπλακώσει στο ξύλο θα θυμάσαι μόνο τη δύναμη…

ΛΕΥΚΟ:    Η γραμμή της ζωής του ήταν μακριά… ως πέρα…

ΜΑΥΡΟ:   Για αυτό  πρέπει να δουλέψουμε. Σκληρά. Να κόψουμε το νήμα. Αλλιώς η δική μας ζωή δεν πάει παραπέρα. Δηλητήριο. Το έχω μαζί μου. Στο κρασί.

ΛΕΥΚΟ:    Δε θα πιει

ΚΙΤΡΙΝΟ:  Στο φαγητό, αν εγώ του μαγειρέψω…

ΛΕΥΚΟ:    Δεν θα φάει

ΜΑΥΡΟ:   Με ένα πιστόλι

ΛΕΥΚΟ:    Φοράει αλεξίσφαιρο

ΜΑΥΡΟ:   Στο κεφάλι, τον πούστη. Μετά θα του το τσακίσω με τούτα εδώ τα τακούνια

ΛΕΥΚΟ:    Άμα τον βάλεις κάτω

ΜΑΥΡΟ:   (εκνευρισμένη) Μου ΄χεις σπάσει τα νεύρα. Χάσου από τα μάτια μου μαλακισμένη  κωλώστρα

ΛΕΥΚΟ :   (βγάζει το πέπλο της. Στο πρόσωπό της μια βαθιά χαρακιά)

                Ναι είμαι κωλώστρα. Τον φοβάμαι.

ΜΑΥΡΟ:    (επιθετική) Βάλε το πέπλο σου μωρή ηλίθια. Σπάς τη   συμφωνία. Ρίχνεις το ηθικό της ομάδας

ΛΕΥΚΟ:   Όχι. Θέλω να σας δω όλες. Να ξέρουμε με ποιόν έχουμε να     κάνουμε

( το ΛΕΥΚΟ τραβάει το ΚΟΚΚΙΝΟ όπου αποκαλύπτεται μια γυναίκα χωρίς το ένα της μάτι και μετά ΤΟ ΚΙΤΡΙΝΟ όπου αποκαλύπτεται μια γυναίκα με σπασμένα δόντια. Το ΜΑΥΡΟ ΠΕΠΛΟ της αντιστέκεται και μένει ως έχει)

Αν το χρειάζεσαι κράτησέ το. Κοίτα εμάς. Αρκεί να μας   προσέξεις για να δεις πόσο βέβαιο είναι ότι θ΄αποτύχουμε.

ΚΟΚΚΙΝΟ: Κι αν δεν το κάνουμε εμείς; Αν πληρώσουμε κάποιον;

ΛΕΥΚΟ:     Ποιος θα τα έβαζε μαζί του, όλοι τον γλύφουν

KOKKINO:   Να του κόψουμε τα φρένα στη μηχανή

ΜΑΥΡΟ:    Τα φρένα τα τσεκάρει πάντα πρώτα. Τ΄ αρχίδια να του κόβαμε  κι ας μην ψόφαγε, θα μουν ευχαριστημένη

ΚΙΤΡΙΝΟ:   Εγώ δε θα μουν

ΚΟΚΚΙΝΟ: Ούτε  γω

ΛΕΥΚΟ :    Η ζωή δεν πάει παραπέρα με κομμένα μόνο τ΄αρχίδια. Είσαι βολεμένο πουλάκι μου  (της τραβάει το ΜΑΥΡΟ ΠΕΠΛΟ από όπου αποκαλύπτεται ένα κανονικό πρόσωπο) γι΄αυτό μας κουνιέσαι ε; Κι ήμουν σίγουρη, απώλεια 0

ΚΙΤΡΙΝΟ : (στο ΛΕΥΚΟ) Σκάσε , βούλωσέ το. Της σκότωσε τον  γιο  τη μέρα που πέρναγε τον δρόμο απέναντι… και γώ το έμαθα τυχαία. Γιατί αν τη ρωτήσεις δε θα πει

(Χτυπάει η πόρτα)

( Μεγάλη παύση)

ΜΑΥΡΟ:   Αυτός είναι και ήρθε να με βρει. Μείνετε εδώ και να έχετε τα τηλέφωνα ανοιχτά…

(αρπάζει το κόκκινο πέπλο από τη γυναίκα που το φορούσε, πετάει το ΜΑΥΡΟ της και ντύνεται το κόκκινο. Ανοίγει την πόρτα)

 Σε άφησαν νωρίτερα. Αγάπη μου. Στο διάολο το πένθος. Ντύθηκα στα κόκκινα. Πεθαίνω για ένα κρασί έξω μαζί σου