Η τήβεννος

Αύγουστος 2, 2010

 ΑΣΗΜΙΝΑ

ΚΛΟΔΙΟΣ

ΛΕΠΙΔΟΣ

ΚΑΙΣΑΡ

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Ε σκούντησε την να ξυπνήσει.

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Βάρβαρε πώς μπορείς να εμποδίσεις την ομορφιά όταν επιθυμεί να  κοιμηθεί κι άλλο

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Για γέννες πάντως είναι σιτεμένη

(ξαφνικά) Και μη με ξαναπείς βάρβαρο ευνούχε (δείχνει το σπαθί του) γιατί σε βλέπω ακόμα πιο κολοβό. Είμαι αξιωματικός και εκτελώ διαταγή.

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Μμμμ!  Εκατόνταρχος στο παλάτι δηλαδή στα μετόπισθεν, έτσι πολεμάω και γω

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Εσύ δεν είσαι ελεύθερος για να πολεμήσεις απελεύθερε λακέ ενώ εγώ  είμαι ευγενής                                                                                 

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Πληβείος όμως είσαι νεόπλουτος Πληβείος

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Είμαι Civis et Nobilis, ελεύθερος και ευγενής. Δούλε!

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Δεν είμαι δούλος θρασίμι, όλοι με σέβονται εδώ μέσα, αλλά ένα  γλυφτρόνι  βέβαια παίρνει τις προαγωγές…

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Τι είπες, όρθιο ερείπιο!

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Τσούζει η αλήθεια ε; απολειφάδι. Ρώτα τους φρουρούς σου τι λένε μεταξύ  τους πως απ΄ τη μύτη σου πιο μεγάλο είναι το κωλόβισμα…

        (Ο ΛΕΠΙΔΟΣ  τον αρπάζει  έξαλλος)

ΛΕΠΙΔΟΣ: Τώρα δε σε σώζει κανείς, πέθανες πλαδαρό γουρούνι …

(ενώ τσακώνονται η Ασημίνα ξυπνά με κάπως ανορθόδοξο τρόπο για ωραία κοιμωμένη. Δεν είναι χοντρή, έχει γλώσσα και μιλά κανονικά και λατινικά)

 

ΑΣΗΜΙΝΑ :  Δόξα τω Θεώ….Γαμώ το φελέκι μου πού βρίσκομαι πάλι, που ήρθα; Τι είναι αυτά τα δαυλιά γύρω… εγώ δε βλέπω τη μύτη μου αλλά (εννοεί τον ΛΕΠΙΔΟ) αυτουνού γυαλίζει…

ΛΕΠΙΔΟΣ+ΚΛΟΔΙΟΣ:}  Ξυπνάει!!!

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Τί  Θεό μας τσαμπουνάει, λές να είναι χριστιανή;

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Φευ! Όχι βλάξ θα προσφωνεί τον Καίσαρα

ΑΣΗΜΙΝΑ:   Εε !!Εσύ μυτόγκα με την κοντή τη φουστίτσα…

(Ο ΛΕΠΙΔΟΣ: και ο ΚΛΟΔΙΟΣ: την πλησιάζουν θριαμβευτικά)

ΛΕΠΙΔΟΣ+ΚΛΟΔΙΟΣ:} NOVUS HOMO!!! (Ο καινούριος άνθρωπος)

ΑΣΗΜΙΝΑ:                       AVE MARIA

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Όχι Μαρία, Λέπιδος

ΚΛΟΔΙΟΣ: Ομιλείτε την κλασσικήν Λατινικήν;

(Στον Λέπιδο) Άρα είναι από ευγενική γενιά

ΛΕΠΙΔΟΣ: Ωωω! Homo Novalis;

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ε Ρε θ αρχίσω τα μπινελίκια! Θα μου πείτε πού βρίσκομαι;

ΚΛΟΔΙΟΣ: Υπό το κράτος του Μάρκου Αυρηλίου Αντωνίνου, του τρομερού Καρακάλλα, του Θεού επί γης και Καίσαρά μας φίλτατη Καικιλία

ΑΣΗΜΙΝΑ: Χαίρω πολύ Μαντάμ. Ασημίνα

ΚΛΟΔΙΟΣ: Εσύ Καικιλία, εγώ Κλόδιος

ΛΕΠΙΔΟΣ: Το όνομα αυτής Καικιλία είπεν ο Καίσαρ και σβήστηκαν όλα τα κατάστιχα.

Έστεψε τη ρόδινη κοιμωμένη του την πρώτη και ελεύθερη γυναίκα της Aυτοκρατορίας.

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ρόδινη λέει που άρπαξα στο πρόσωπο;

ΛΕΠΙΔΟΣ: Ετοίμασες την τήβεννο χούφταλο; φέρνω τον Καίσαρα τσακίσου

(φεύγει)

ΚΛΟΔΙΟΣ: (σε πανικό) Θεοί της Ρώμης, θα προλάβουμε; Εμπρός Καικιλία φορέστε την πορφυρά την τήβεννο με τη χρυσή μπορντούρα (της την προβάρει) είναι η πρώτη τόγκα που σχεδίασα για γυναίκα ελεύθερη. Εσάς!

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ελεύθερη; Γουστάρω να κάνω ότι γουστάρω και αυτή η μπέρτα είναι πολύ μπάνικη, αρχοντικιά. Επιτέλους και γω να χωράω στο ρούχο και αυτό να μου πέφτει μπόλικο. Άρεσα στον Καίσαρα ε παππού;

ΚΛΟΔΙΟΣ: Του αρέσατε πολύ          

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ουφ! Μ΄ερωτεύτηκε και θα θέλει να με παντρευτεί…

ΚΛΟΔΙΟΣ: Ερωτεύτηκε;  ω, όχι όχι ο Μάρκος Αυρήλιος δεν αγγίζει γυναίκες. Αποφάσισε όμως να του κάνετε ένα γιό.

ΑΣΗΜΙΝΑ: Ναι τράβα να δεις αν έρχομαι οι γέννες μου λείπανε τώρα…

ΚΛΟΔΙΟΣ: Πώς??!!!

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Τι λες ρε γέρο πώς θα του κάνω γιο, θα μυρίσω κανα κρίνο?

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Άθλιες Χριστιανικές φήμες! μόνο ένας τρόπος γι΄αυτό υπάρχει και ο   Καίσαρ επισπεύδει τη διαδοχή καθώς καραδοκούν εχθροί και φίλοι

ΑΣΗΜΙΝΑ: Κι αν κάνω κόρη;;

ΚΛΟΔΙΟΣ: Μα πώς θα παραβείτε τη βούλησή του! Αφού θέλει γιο θα κάνετε γιό, μη βάζετε κακό με το νου σας

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Ε δεν υπάρχει άλλη παράλογη τέτοια καντεμιά!

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Πως δεν υπάρχει, φευ! Τα αιλουροειδή και ο λάκκος τους. Όση σάρκα και να τα  ταΐσεις είναι πάντα πεινασμένα!

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Α τότε έμεινα πολύ και δω. (πετάει την τήβεννο). Γέροντα θα    βοηθήσεις?

(o KΛΟΔΙΟΣ  αμέσως της την ξαναφορά βλέποντας τον ΛΕΠΙΔΟ να μπαίνει)

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Ave oh  Caesar , τρομερέ Καρακάλλα!

( μπαίνει ο KΑΙΣΑΡ , ο ΚΛΟΔΙΟΣ κατουριέται ο ΛΕΠΙΔΟΣ το καταλαβαίνει και τον κοροϊδεύει)

 

ΚΑΙΣΑΡΑΣ:  Τι έχουμε εδώ; Λέπιδε βοήθησέ με να θυμηθώ γιατί ήρθα

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Θυμάστε ω! Caesar ότι ήρθατε να επιθεωρήσετε την πρώτη civis γυναίκα   της Ρώμης, αυτής που θα που θα σας κάνει γιό.

ΑΣΗΜΙΝΑ:  Ωρε γλέντια!

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Μια γυναίκα φυσική και όμορφη όπως είπατε και όχι χλωμή ή μαυριδερή  βαμμένη με πούδρες και μπογιές όπως συνηθίζουν οι άλλες για να σας  τυλίξουν. Είπατε: στο χρώμα του αίματος πρέπει να φέρνει η γυναίκα για να είναι επιθυμητή αλλά σε πιο ανοιχτές αποχρώσεις φραουλί ή ρόδινη είναι χάρμα οφθαλμών…

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: Α ναι βέβαια θυμάμαι.

 (παύση)

  Πότε το αποφάσισα;

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Χτες που τη βρήκαμε σχεδόν καμένη να κοιμάται στο solarium. Σίγουρα              θυμάστε!

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: Ναι, δηλαδή όχι αλλά τώρα που τη βλέπω με την τήβεννο είναι πολύ                             …καλοφτιαγμένη κι αστράφτει καλύτερα και από άλογο σε χρυσή άμαξα.                   (στον ΚΛΟΔΙΟ) Μπράβο κουβικουλάριε! Πώς είπαμε τ΄ όνομά σου                        απελεύθερε  ευνούχε;

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Κλόδιος Καίσαρ, Κλόδιος. Σας ξέρω από τόσο δα! Φροντίζω τους κοιτώνες σας κι έραψα προσωπικά την τήβεννο της στέψης σας, σας μάθαινα και Ελληνικά, μα δε θυμάστε;

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Τί  κάνεις ξεκούτη; Τον Καίσαρα πιέζεις να θυμηθεί;

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Που σας μάθαινα Ελληνικά θυμάστε;

ΚΑΙΣΑΡΑΣ:  Άχρηστη γλώσσα, παλιά μ΄ ένα συντακτικό σκέτο παλούκι…Κάνεις σαν  να μ΄ έμαθες πόλεμο γέροντα, λέξη δε θυμάμαι

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Τα ΄χει λίγο  χαμένα ω Καίσαρ Σωτήρα μας και νικητή…

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: (στον ΛΕΠΙΔΟ άγρια) Τελείωνε με τη γυναίκα, βιάζομαι, έχουν έρθει  καινούρια σπαθιά απ΄ τη Συρία

ΛΕΠΙΔΟΣ:  (της ανοίγει το στόμα) Γερά δόντια!

 (της χτυπάει το κεφάλι) Γερό κόκκαλο!

 (της πιάνει τη λεκάνη, την επιθεωρεί) Γερό σκαρί!

  Όλα εντάξει!      

ΚΑΙΣΑΡΑΣ:  Λέπιδε. Εκτιμάς  πως προλαβαίνω ένα παιδί πριν τον νέο μου θρίαμβο   στην Αλεξάνδρεια;       

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Μόνο αν γίνει αύριο τρομερέ Καρακάλλα

ΚΑΙΣΑΡΑΣ: Πλύντε την, ταΐστε την, κεντήστε στην τήβεννο και τα μαργαριτάρια. Αύριο θα κάνω γιο και θα πάω στη μάχη. Γέροντα φέρε μου χρυσή κλωστή να τη δέσω στο δάχτυλο.

 

(ο ΚΛΟΔΙΟΣ το κάνει, ο ΚΑΙΣΑΡΑΣ φεύγει και πίσω του ο ΛΕΠΙΔΟΣ αφού κοροϊδέψει τον ΚΛΟΔΙΟ)

ΛΕΠΙΔΟΣ:   Πώς σε είπαμε ευνούχε ;;;

ΚΛΟΔΙΟΣ:  (απαρηγόρητος) Ούτε τ΄ όνομά  μου δε θυμάται. Όλη τη ζωή μου πέρασα μέσα στα πόδια των αυτοκρατόρων και  των άξεστων αρχόντων με τις φαύλες έξεις τους και τα πιο άθλια βίτσια. Χρόνια να τρέμω και να κοκκινίζω ακούγοντας το βήμα τους, να παραφυλάω για να βλέπω πώς εξευτελίζουν την ελευθερία που τους δωρίστηκε και γι΄ αυτό την εκδικούνται. Να βολοδέρνω σαν φάντασμα μέσα στους κοιτώνες τους, να τρομάζω δίχως ήχο μόνο με την ανάσα, να σφίγγω τα δόντια για να μην κάνω εμετό, μην ενοχλήσω και διακόψω κάποιο όργιο στη μέση… Να κουνάω το κεφάλι ακούγοντας το πιο παράλογο, το πιο άδικο και να λέω «ναι,ναι»  όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο πολλά και πιο δυνατά «ναι, ναι» .Tόσα, που συνήθισε από την υποταγή ο αυχένας και τώρα δεν μπορώ να κοιτάξω ούτε τον ουρανό… Τι αξία έχει, σε τί ωφελεί μια ζωή αν δεν ξέρει να πολεμά στους άγριους καιρούς;

                      Παιδί μου  πρόσεχε.

ΑΣΗΜΙΝΑ:   Ξέρω μάλλον  κι άλλους καιρούς με τέτοιο κουσούρι. Αλλά εγώ μπαρμπούλη δεν είμαι από δώ γι αυτό πρέπει να φύγω  

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Τρελλάθηκες γυναίκα πού θα πας;

ΑΣΗΜΙΝΑ:   Κάπου αλλού οπουδήποτε, ίσως και να επιστρέψω…

                                    (παύση)

Μάλλον  ήταν σε άλλη εποχή αλλά sorry, μόνο  αυτό θυμάμαι απ΄ το σχολείο ( του φοράει την τήβεννο και τον ικετεύει με το ένα χέρι στο γόνατο και το άλλο στο πηγούνι).

Κύριε σε παρακαλώ βοήθησέ με!

ΚΛΟΔΙΟΣ:   (Συγκινημένος σφίγγει την τήβεννο στο κορμί του)

Ίσως, αυτό να είναι μια λύση, μια ελπίδα για κάποιον που ήρθε από αλλού και που εκεί πρέπει να πάει, στο μέλλον

Αλλά και για αυτόν που είναι από δω υπάρχει ελπίδα να ξορκίσει τ΄ άχρηστα, τα περασμένα. Το λοιπόν, θα σε βγάλω από το παλάτι!

ΑΣΗΜΙΝΑ:    Είσαι πολύ τσίφτης γέροντα. (Του σκάει ένα φιλί)

ΚΛΟΔΙΟΣ:    Είναι καλό αυτό;

ΑΣΗΜΙΝΑ:    Ε βέβαια! Τίτλος τεφαρίκι. Πόσο μακριά μπορώ να φτάσω λες;

ΚΛΟΔΙΟΣ:   Αρκετά, αφού θα ναι έξω απ΄ τα τείχη . Για να πας όμως μακρύτερα  θα αναλάβουν άλλοι. Σε λίγο θα ΄χει νυχτώσει, ξεκίνα. (την κρύβει)  Η πίσω έξοδος έχει να ανοίξει πενήντα χρόνια. Πάρε και κανα κερί μαζί. Θα τη βρεις από αυτήν την καταπακτή  που βγαίνει στο κελάρι.

                     Τι λένε τώρα στον χειρότερο χαφιέ της Ιστορίας;;;

ΛΕΠΙΔΟΣ:   (μπαίνει) Χραππ! Σε τσάκωσα, να παίζεις τον ελεύθερο. Πού είναι η γυναίκα ;;;

ΚΛΟΔΙΟΣ:  Έφυγε, εγώ την άφησα και ελεύθερος ε ί μ α ι

ΛΕΠΙΔΟΣ:  Α τι έκανεεες!

ΚΛΟΔΙΟΣ: Περήφανο τον εαυτό μου έκανα που υπηρέτησα επιτέλους πιστά και μια μελλοντική αξία      

(Ο ΛΕΠΙΔΟΣ πάει να τον αρπάξει)

                  Μην αγγίξεις την τήβεννο, μπορώ να πεθάνω ντυμένος όπως μου κάνει κέφι είναι δικό της δώρο και δεν θα μου το πάρεις

ΛΕΠΙΔΟΣ: Ακόμα κι αν δεν στην  πάρω και μόνο στη θέα των λιονταριών θα την κατουρήσεις κακομοίρη. Άνοιξες το λάκκο σου,  πάω στον Καίσαρα αμέσως…

ΛΕΠΙΔΟΣ:( πάει να φύγει, στέκεται. Πετάει κάτω το κράνος του). Κάλπικο σηστέρσιο δε δίνω για την κόρη αλλά για σένα γεροξεκούτη που δε θα χω να βρίζω…

                  Ας ελπίσουμε ότι ο Μάρκος Αυρήλιος  κοιμάται. Αν από το δάχτυλό του κόψω τη χρυσή κλωστή και τον πάρω από δω πρωί πρωί για καμιά μάχη, μπορεί  να το ξεχάσει, αρκεί οι βάρβαροι να είναι οι σωστοί, να έχουν τη χειρότερη φήμη δηλαδή και τα καλύτερα όπλα. Μμμ,  ο φίλος μου ό Έπαρχος μπορεί να το φροντίσει αυτό. Βλέπεις τι πρόκληση μου δίνεις Κλόδιε για να γίνω Λεγάτος!

ΚΛΟΔΙΟΣ: Μπά;  Τώρα τα μούτρα σου θέλουνε  όλη τη λεγεώνα ;

ΛΕΠΙΔΟΣ: Σωστά το λές :τώρα, γιατί μετά καταλαβαίνεις τι έχει να γίνει αν συνεχίσει ο Καίσαρ να ξεχνά… Και να θυμάσαι  πως όσο πιο άγριοι είναι οι βάρβαροι, τόσο πιο σίγουρη είναι η σωτηρία σου γέρο. Λοιπόν δεν  θα προλάβω,  πιάνω δουλειά

ΚΛΟΔΙΟΣ: Και εσύ  να θυμάσαι πως είμαι ελεύθερος. Και ελεύθερος και τσίφτης…