Ένα γλυκό κορίτσι

Μαΐου 29, 2010

Κουζίνα. Πόρτες που οδηγούν σε άλλα δωμάτια. Μια γυναίκα τηγανίζει συκώτι. Κάποιος χτυπάει με μανία την εξώπορτα.

 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Άνοιξε τώρα αλλιώς θα αναγκαστώ να σπάσω την πόρτα!

 Η γυναίκα ανοίγει. Ένας άντρας με πολιτικά μπαίνει στο χώρο. Της δείχνει ένα αστυνομικό σήμα.

 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Έχω ένταλμα έρευνας. Αν ομολογήσεις τώρα, θα δω τι μπορώ να κάνω για σένα.

ΓΥΝΑΙΚΑ:          Σας έχει τύχει να σας κάθεται κάποιος στο στομάχι; Να σας  είναι αντιπαθής; Αχώνευτος;

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Δεν ήρθα εδώ για κουβεντούλα!

ΓΥΝΑΙΚΑ:          Χτες, εξομολογήθηκα, πρώτη μου φορά, και μετά μετάλαβα,  το σώμα και το αίμα του Χριστού, ψέμματα είναι, ψέμματα λένε,δεν είναι το σώμα και το αίμα του.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ: Κόφτο με τις ασυναρτησίες! Πες μου πού τον έχεις και θα  τους πω ότι είσαι τρελάρα. Θα φας λίγα χρονάκια. Και μπορεί  και σε τρελάδικο. Χαλαρά δηλαδή.

ΓΥΝΑΙΚΑ:          Τρώγονται τα χρόνια; (μικρή παύση) Κουράστηκα να μασάω… Θέλετε λίγο; (του δείχνει το συκώτι) Τώρα το τηγάνισα.

Ο αστυνομικός την αγνοεί και συνεχίζει να ψάχνει, μπαίνει σε πόρτες, βγαίνει ενώ η γυναίκα έχει σερβιριστεί το συκώτι και αρχίζει να το τρώει.

 ΓΥΝΑΙΚΑ: Ψάχνετε που ψάχνετε, μήπως μπορείτε να μου φέρετε τη μουστάρδα από το ψυγείο;

 Ο αστυνομικός ανοίγει το ψυγείο. Εκεί αντικρίζει ένα κεφάλι άντρα με ένα μαντήλι γύρω από τα μάτια του. Η γυναίκα συνεχίζει να τρώει το συκώτι. Ο αστυνομικός κοιτάζει με αηδία το συκώτι και το κεφάλι.

 ΓΥΝΑΙΚΑ:          Τον αγαπούσα πολύ, τόσο πολύ που δεν μπορούσα να το χωνέψω…

 Ο αστυνομικός πάει να βγάλει το μαντήλι από τα μάτια του κεφαλιού.

 ΓΥΝΑΙΚΑ:    Σας παρακαλώ! Μην το βγάλετε! Τα μάτια του, δεν θέλω να με βλέπουν, δεν είμαι καθόλου νόστιμη πια…

Advertisements

Πατρική- Φιγούρα

Μαΐου 29, 2010

Σε μια καρέκλα κάθεται μια κοπέλα γύρω στα 15. Στα χέρια της κρατάει ένα κουτί. Ένας άντρας γύρω στα 45 είναι όρθιος.

 ΑΝΤΡΑΣ

Γι αυτό σε στέλνω να μορφωθείς; Πες μου! Σου μιλάω!

Για τα αγοράκια;

Καταλαβαίνω. Πώς δεν καταλαβαίνω.

Μα μπροστά στην πόρτα του σχολείου; Τίποτα δεν υπολογίζεις πια;

Αλλά τι λέω! Έχει ωραίο πεζοδρόμιο εκεί.

Μεγάλο, φαρδύ.

Αυτά δεν σου λέει η μάνα σου κάθε πρωί; «Απ’το πεζοδρόμιο, απ’το πεζοδρόμιο.»

Κάτι θα ξέρει κι αυτή…

Ώστε έτσι λοιπόν. Αυτά κάνετε στην τάξη. Χώνετε τις γλώσσες σας και τις βρωμιές σας!

Και μέχρι που φτάνουν τα σάλια της κόρης μου;

Πόσο χαμηλά σκύβει το κεφαλάκι της το κοριτσάκι μου;

Μπράβο, μπράβο, συγχαρητήρια!

Τόσο έξυπνο παιδί. Κάθε μέρα, σχολείο, φροντιστήριο, μελέτη.

Μπρούμυτα μελετάς καθόλου;

Μπρούμυτα λέω.

Τουλάχιστον ελπίζω να μην σας είδε κανείς. Ρεζίλι.

Για πες λοιπόν. Θα φιλάει καλά το ψηλό αγόρι, δεν μπορεί.

Μίλα στον πατέρα σου.

Ελεύθερα.

Ξέρω τι θέλουν τα αγόρια.

Ξέρω τι θέλουν!

Νομίζεις ότι ο νεαρούλης σε αγαπάει.

Καημένο μου παιδί, δεν ξέρω πώς να στο πω να μη σε πληγώσω… κάβλες έχει, κάβλες!

Είδες πώς με κάνεις να μιλάω;

Τέρμα! Τέλος! Δεν σε θέλω μέσα στο σπίτι μου.

Να πας στη θεία σου, όπου θέλεις πήγαινε τέλοσπάντων.

 Από σήμερα τα πράγματα αλλάζουν εδώ μέσα. Κατάλαβες;

 (παύση)

 ΑΝΤΡΑΣ

 Κάτι σε ρώτησα.  

 

ΚΟΠΕΛΑ

 Κατάλαβα.

ΑΝΔΡΑΣ

Τί είναι αυτό που κρατάς;

ΚΟΠΕΛΑ

Ένα δώρο για τα γενέθλιά σου.

 ΑΝΤΡΑΣ

Παριστάνεις και το καλό κορίτσι τώρα;

 Ο άντρας τής αρπάζει το κουτί από τα χέρια και το ανοίγει. Βγάζει από μέσα ένα σουτιέν.

 ΚΟΠΕΛΑ

Σε είδα. Αν δεν σου κάνει δώστο στη μαμά. Εκτός αν θέλεις να της το δώσω εγώ.