To τζάκετ

Οκτώβριος 14, 2007

Η Ρεμπέκα, ο Μάικ και ο Ρόμπερτ στην παραλία – μια μέρα μετά το μακελειό στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια.

Ρεμπέκα: Δεν ήταν καλή σκέψη να βρεθούμε απόψε. Ακόμα δεν έχουν γίνει οι κηδείες και εσύ έφερες την κιθάρα να μας παίξεις λαλά σαν να μην συμβαίνει τίποτα.
Μάικ: Για σένα το έκανα αγάπη μου – αφού ξέρω ότι σου αρέσει η μουσική.
Ρεμπέκα: Δεν είναι όλες οι στιγμές ίδιες. Δεν μπαίνει κάθε μέρα ο αδελφός σου με ένα όπλο…
Μάικ: …με δυο όπλα, το ένα ήταν μέσα στο τζάκετ…
Ρεμπέκα: Δεν έχει σημασία 1-2- μη με διακόπτεις, τι έλεγα; ε ναι, σε ένα κολέγιο και πυροβολεί αθώους. Τι του έφταιξαν; Πως δεν είχαμε καταλάβει τι συμβαίνει στο μυαλό του;
Ρόμπερτ: Καλά τους έκανε!! Τους άξιζε!
Ρεμπέκα: Τι είναι αυτά που λες; Είσαι με τα καλά σου;
Μάικ: Μην συγχύζεσαι Ρεμπέκα μου. Φίλος του δεν ήταν; Ε τρελός είναι και αυτός.
Ρεμπέκα: Αποκαλείς τον αδελφό μου τρελό;
Μάικ: εεεεε
Ρεμπέκα: Ανακάλεσε αυτό που είπες αμέσως.
Μάικ: Μα αγαπούλα μου, ποιος λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο; Κάποιο πρόβλημα θα πρέπει να υπήρχε.
Ρεμπέκα: Ο αδελφός μου δεν ήταν τρελός, δεν μπορώ να καταλάβω βέβαια τι είχε προηγηθεί και γιατί έφτασε ως εκεί. Αν, αν δεν είχε αυτοκτονήσει μπορεί και να μαθαίναμε.
Ρόμπερτ: Καλά τους έκανε!! Τους άξιζε!
Ρεμπέκα: Πως μπορείς και το λες αυτό; Σου είχε πει τι σκεφτόταν;
Ρόμπερτ:
Μάικ: Ηρέμησε αγαπούλα μου, έλα Ρόμπερτ, απάντησε.
Ρεμπέκα: Εσύ! Μη με αγγίζεις και μη μου μιλάς.
Μάικ: Μα μα ….
Ρεμπέκα: ΣΙΩΠΗ ΕΣΥ. ΡΟΜΠΕΡΤ ΑΠΑΝΤΗΣΕ.
Ρόμπερτ: Καλά τους έκανε!! Τους άξιζε!!! Ήταν μικρά πράσινα ανθρωπάκια που έπρεπε να εξοντωθούν.

Advertisements

To περικάρπιο

Οκτώβριος 14, 2007

Οικιακή βοηθός: Και με χαιρέτησε έτσι, κουνώντας το χέρι. Ήταν τόσο όμορφο το χρυσούλι μου.
Αστυνομικός: Και από τότε δεν την ξαναείδατε;
Οικιακή βοηθός: Όχι.
Αστυνομικός: Τι φορούσε;
Οικιακή βοηθός: Μα τα έχω πει χίλιες φορές.
Αστυνομικός: Χίλιες και μια τώρα.
Οικιακή βοηθός: Τη λευκή φουστίτσα της με το άσπρο μπλουζάκι και λευκά σπορτέξ. Εκείνο το πρωί δεν είχε βάλει το ροζ περικάρπιο. Το έψαχνε αλλά δεν το έβρισκε, τελικά το βρήκε.
Αστυνομικός: Και πότε είπαμε λήγει η άδεια παραμονής σας στη χώρα;
Οικιακή βοηθός: Τι σχέση έχει αυτό τώρα;
Αστυνομικός: Απαντήστε.
Οικιακή βοηθός: Στα τέλη της εβδομάδας.
Αστυνομικός: Και του συζύγου σας;
Οικιακή βοηθός: Δεν καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε. Δεν απαγάγαμε εμείς το κορίτσι. Εγώ το αγαπούσα πολύ.
Αστυνομικός: Δεν απαντήσατε ακόμα στην ερώτηση.
Οικιακή βοηθός: Έχει λήξει.
Αστυνομικός: Πόσο καιρό δουλεύετε στο σπίτι;
Οικιακή βοηθός: Δουλεύω εδώ πάνω από 10 χρόνια. Δεν μπορείτε εσείς ξαφνικά να μου λέτε ότι έχω σχέση με την απαγωγή. Η οικογένεια Ρόμπινσον είναι και δικιά μου οικογένεια.
Αστυνομικός: Δεν είπα κάτι τέτοιο, ούτε θέλησα να σας προσβάλω.
Οικιακή βοηθός: Ναι, αλλά το κάνατε.
Αστυνομικός: Είναι η δουλειά μου να ερευνώ όλα τα ενδεχόμενα.
Οικιακή βοηθός: Ε, τότε πηγαίνετε να βρείτε αυτό το κοριτσάκι και αφήστε με εμένα να συνεχίσω τη δική μου δουλειά.
Αστυνομικός: Μια τελευταία ερώτηση. Το κορίτσι πριν φύγει από το σπίτι είχε μαζί της το κινητό;
Οικιακή βοηθός: Ναι, ναι. Μάλιστα μιλούσε με τον καλό της στο κινητό φεύγοντας. Ένα πολύ καλό παιδί και ταιριαστό ζευγάρι. Αχ τα πουλάκια μου, είχαν σκοπό να πάνε διακοπές στην Κωνσταντινούπολη, μόλις τελείωναν το σχολείο.
Αστυνομικός: Μην κλαίτε κυρία μου, θα τη βρούμε την κοπέλα. Και είμαι σίγουρος ότι είναι καλά και θα πάει και στην Κωνσταντινούπολη.
Οικιακή βοηθός: (κλαίει απαρηγόρητα….)
Αστυνομικός: (βάζει το μπλοκάκι μέσα στο γιλέκο, βγάζει ένα χαρτομάντιλο και της το δίνει) Οικιακή βοηθός: (παίρνει το χαρτομάντιλο) Ευχαριστώ. (με αναφιλητά)
Αστυνομικός: Πρέπει να φύγω τώρα. Αν θυμηθείτε κάτι, οτιδήποτε, ειδοποιήστε με. (της δίνει κάρτα)
Οικιακή βοηθός: Ευχαριστώ πολύ. (πάει να τη βάλει στην τσέπη της και της πέφτει το ροζ περικάρπιο)
Αστυνομικός: Που το βρήκατε αυτό; Εσείς δεν είπατε ότι το φορούσε εκείνη την ημέρα;
Οικιακή βοηθός: Όχι, είπα ότι έψαχνε να το βρει και δεν το έβρισκε.
Αστυνομικός: (ξαναβγάζει το μπλοκάκι του, κοιτάει προσεχτικά τις σημειώσεις του και δείχνει με το δάχτυλο) …Να, να εδώ σε αυτό το σημείο. Το γράφει ξεκάθαρα: «Το έψαχνε αλλά δεν το έβρισκε, τελικά το βρήκε».
Οικιακή βοηθός: Ε, δεν ξέρετε τι ακούτε. Πρέπει να κοιτάξετε λίγο το θέμα με τα αυτιά σας κύριε Αστυνόμε.
Αστυνομικός: Έτσι πιστεύεται; Είναι γεγονός ότι πριν μια βδομάδα κάποιος πυροβόλησε κοντά μου και από τότε έχω ένα μόνιμο βουητό στα αυτιά μου. Επίσης, η γυναίκα μου προχθές με φώναζε και εγώ δεν την άκουγα.
Οικιακή βοηθός: Είδατε που σας τα έλεγα; Πάντως αν θέλετε να ξέρετε έχω ένα πολύ καλό Ω.Ρ.Λ. να σας συστήσω;
Αστυνομικός: Έχετε το τηλέφωνο;
Οικιακή βοηθός: Το δικό μου;
Αστυνομικός: Ναι, γιατί όχι, θα μπορούσαμε να πάμε για ένα καφέ.
Οικιακή βοηθός: Σχολάω στις 3.00.
Αστυνομικός: Θα περάσω με το περιπολικό να σε πάρω.
Οικιακή βοηθός: Έλα στις 3.30, θα ήθελα να φρεσκαριστώ πρώτα.
Αστυνομικός: Γιατί; Μια χαρά είσαι έτσι. Από την πρώτη στιγμή που σε είδα κάτι ξύπνησε μέσα μου.
Οικιακή βοηθός: Κι εμένα. (και πεταρίζει ερωτικά τα μάτια της)