X-mas Clothes

Μαΐου 29, 2010

Σαλόνι σπιτιού. Χαμηλός φωτισμός. Στη μέση βρίσκεται το τζάκι με τέσσερεις κρεμασμένες κάλτσες. Μπαίνει ακροπατώντας ένας άντρας ντυμένος Άη Βασίλης. Ο άντρας βγάζει χαμογελαστές φωτογραφίες δίπλα στο τζάκι. Μετά βγάζει από το σάκο του μικρά δωράκια και τα τοποθετεί μέσα στις κάλτσες.

 ΑΝΤΡΑΣ

Λοιπόν, κάτσε μην τα μπλέξω: αυτό είναι του Γιωργάκη, σωστά? Και… 50 ευρώ! Αυτή είναι η Polly Pocket της Αννούλας, που μας έχει φάει τα αυτιά. Άλλα 50 ευρώ. Ένα κολιέ για τη μανούλα, που όλο παραπονιέται ότι δεν την φροντίζουμε… Ε, και κάτι για το μπαμπά, που τα κανόνισε όλα.

(Πηγαίνει προς το μπαρ και βάζει ένα ουίσκι).

Το κάναμε το χρέος μας και για φέτος.

(Κάθεται στον καναπέ κι ανάβει ένα τσιγάρο)

«Όχι Τάκη τσιγάρο στο σαλόνι!» – Έλα βρε αγάπη μου, σήμερα είναι γιορτή. Ε? Δε θα με μαλώσεις? Ειδικά μετά το κολιέ…

 Μπαίνει ακροπατώντας δεύτερος άντρας ντυμένος Άη Βασίλης. Κατευθύνεται στο τζάκι με τις κάλτσες και ψάχνει στο σάκο του, βγάζοντας σταδιακά τα διάφορα δώρα.

 ΑH BΑΣΙΛΗΣ

Λοιπόν, κάτσε μην τα μπλέξω: για να δούμε τι έχουμε για το Γιωργάκη… Α! Μια ωραιότατη ιλαρά! Εντάξει, ελαφριά φαίνεται, δε θα του αφήσει κουσούρια. Η Αννούλα βλέπω ωραία πράγματα… διακρίσεις στο σχολείο, αριστεία και ω! μια έντονη σεξουαλική παρενόχληση: επαναλαμβανόμενα χουφτώματα από το θείο Αντώνη, υπό την επήρεια αλκοόλ. Φυσικά η Αννούλα δε θα το πει, σαν καλό κοριτσάκι… και ο δρόμος προς την ψυχανάλυση ανοίγεται! Για την κυρία του σπιτιού, φέτος δεν έχουμε σπουδαία πράγματα: ανία, ανία, γκρίνια, μερικά ακόμα παραπανίσια κιλά, μια ελαφρά κατάθλιψη – σαφώς μικρότερη από αυτή του 2006 -, κάποιες καλές μπάζες στη μπιρίμπα, αυτά. Και τώρα, ο τυχερός της χρονιάς, ο κύριος Μολφέσης.

ΑΝΤΡΑΣ      

Συγγνώμη κύριε, τι κάνετε στο σαλόνι μου?

ΑH BΑΣΙΛΗΣ

Εγώ? Μα είμαι ο Αη Βασίλης!

ΑΝΤΡΑΣ

Δεν κόβετε τις εξυπνάδες? Αφού δεν υπάρχει Άη Βασίλης!

ΑH BΑΣΙΛΗΣ

Μα πώς? Ιδού! (δείχνει τον εαυτό του)

ΑΝΤΡΑΣ

Καλώ την αστυνομία τώρα!

ΑH BΑΣΙΛΗΣ

Τους έχω ενημερώσει, μην ανησυχείτε. Κάθε χρονιά το κάνω, just in case. (επιστρέφει στις κάλτσες) Για τον κύριο Μολφέση λοιπόν…

ΑΝΤΡΑΣ

Εγώ είμαι ο κύριος Μολφέσης!

ΑH BΑΣΙΛΗΣ

Ω! Χαίρω πολύ! Άη Βασίλης! Λυπάμαι βέβαια που γνωριζόμαστε κάτω από αυτές τις άχαρες συνθήκες. Ξέρετε, η παγκόσμια κρίση μας έχει επηρεάσει όλους.

(Βγάζει από το σάκο δύο μικρά κουτάκια και του τα προσφέρει διαδοχικά)

Έχω λοιπόν – λυπάμαι ξανά – μια απόλυση με ταυτόχρονη προαγωγή του βοηθού που εσείς προσλάβατε μετά από πολλές προσπάθειες. Και μια επιδείνωση της στυτικής σας δυσλειτουργίας, η οποία όμως, μην ανησυχείτε, διορθώνεται με την κλασική πλέον αντιμετώπιση με Cialis. Η δεσποινίς Λία ούτε καν θα προσέξει τη διαφορά. Ειδικά δε που προς το τέλος του χρόνου θα σας εγκαταλείψει για τον πρώην βοηθό σας.

ΑΝΤΡΑΣ

Μα ποιος είσαι εσύ? Ποιος νομίζεις ότι είσαι? (Τον κυνηγάει να αποκαλύψει το πρόσωπό του)

ΑH BΑΣΙΛΗΣ

Ελάτε κύριε Μολφέση, μην κάνετε σαν παιδί… Ο καλός σας φίλος απ’τα παλιά?

ΑΝΤΡΑΣ

Ποιος φίλος ρε? Δείξε τη μούρη σου!

ΑH BΑΣΙΛΗΣ

Ο Άη Βασίλης!

ΑΝΤΡΑΣ

Αφού δεν υπάρχει Άη Βασίλης!

ΑH BΑΣΙΛΗΣ

(Ο ΑH BΑΣΙΛΗΣ στήνει τον ΑΝΤΡΑ μπροστά στον καθρέφτη του σαλονιού)

Υπάρχω, κι όσο υπάρχεις θα υπάρχω… Θες και αποδείξεις?

(Βγάζει από το σάκο κιτρινισμένα γράμματα)

«Καλέ μου Άη Βασίλη, θέλω ένα σούπερ ντόμινο» – 1982

«Άη Βασίλη μου, φέτος θέλω το πειρατικό Playmobil» – 1983

«Καλέ μου Άη Βασίλη, κάνε να με αγαπήσει η Μαρία» – 1985. Ορίστε, την παντρεύτηκες! Τι άλλο θες?

ΑΝΤΡΑΣ σωριάζεται καταρρακωμένος όπου βρει. Ο ΑH BΑΣΙΛΗΣ τον χτυπά φιλικά στον ώμο)

Άντε, πάω τώρα. Καλά Χριστούγεννα! Και μη σε παίρνει από κάτω, ε? Ξέρεις πόσο χειρότερα υπάρχουν? Ουουουου! Cheer up!

Ο ΑΝΤΡΑΣ μένει σωριασμένος. Κοιτάει τα κουτάκια που του έδωσε ο ΑΒ. Πιάνει το μόριό του πάνω από το παντελόνι του και καταρρέει.

Το σουτιέν

Μαΐου 29, 2010

Χλιδάτο ραφείο 18ου αιώνα: τριγύρω βρίσκονται κρεμασμένοι μεταξωτοί κορσέδες και πανάκριβα φορέματα με πολύτιμους λίθους. Στην αριστερή άκρη της σκηνής ένα παραβάν. Ο αρχιμόδιστρος, Φιλίπ Φλερί, υπερβολικά αγχωμένος, σκουπίζει. Μπαίνει ο βοηθός του, Γκιγιότ.

 ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ –  Άντε Γκιγιότ, όπου να’ναι θα φτάσουν!

ΓΚΙΓΙΟΤ – Τι εννοείτε θα φτάσουν? Η Δούκισσα ντε Πολινιάκ δεν έρχεται ποτέ με παρέα…

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Ναι αλλά αυτή τη φορά, εντελώς ξαφνικά, αποφάσισε να τη συνοδέψει η Μαρία Αντουανέτα. Μόλις τώρα με ενημέρωσε απεσταλμένος του παλατιού. Η ίδια η βασίλισσα στο ραφείο μου! Ενθουσιάστηκε λέει με την ιβουάρ ρομπ α λα πολονέζ που σχεδίασα για τη δούκισσα και θέλει λέει να δει τη δουλειά μου.

ΓΚΙΓΙΟΤ – Δουλειά μας.

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – (τον χτυπάει επανειλημμένα με τη σκούπα) Τι λες βρε κακομοίρη? Τι λες βρε άχρηστε της κακιάς ώρας, που όταν σε περιμάζεψα απ’το δρόμο το χνώτο σου βρωμούσε μέχρι τις Βερσαλίες απ’την πείνα?

ΓΚΙΓΙΟΤ – Μετρ, πάνε 14 χρόνια από τότε…

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Σκάσε! Δε μπορώ καν ν’ακούω τη φωνή σου! Σκάσε και βάλε ένα χεράκι.

ΓΚΙΓΙΟΤ – Να μη σας δείξω πρώτα την έκπληξη?

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Κι άλλη έκπληξη?

ΓΚΙΓΙΟΤ – Την έκπληξη που σας έλεγα ότι ετοιμάζω για τη Μαντάμ λα Κοντές…

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Μον Ντιε, κελ κρετίν! Τώρα? Όχι! Τσακίσου πήγαινε να φτιάξεις το δοκιμαστήριο.

(Ο Γκιγιότ πηγαίνει πίσω από το παραβάν)

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Η Μαρία Αντουανέτα, αυτοπροσώπως! Στη μπουτίκ του Φιλίπ Φλερί. Κελ ονέρ! Φιλίπ Φλερί, grand couturier της Αυτού Μεγαλειότητος. Μεσιέ Φιλίπ Φλερί… ενσαντέ! Φιλίπ Φλερί… σκλάβος σας.

(Ο Γκιγιότ βγαίνει από το δοκιμαστήριο φορώντας πάνω από τα ρούχα του ένα σουτιέν)

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Τι είναι αυτά τα καραγκιοζιλίκια? Έχεις τρελαθεί τελείως?

(Ο Φλερί ορμάει να του βγάλει το σουτιέν. Ο Γκιγιότ αντιστέκεται)

ΓΚΙΓΙΟΤ – Μετρ, το ταπεινό έργο μιας ολόκληρης ζωής.

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Μα είσαι ολότελα τρελός? Πας να με καταστρέψεις με τους τσαρλατανισμούς σου?

ΓΚΙΓΙΟΤ – Μα δε μ’αφήσατε να σας εξηγήσω καν πώς λειτουργεί…

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Να σου πω εγώ πώς λειτουργεί: θα μπουν μέσα η βασίλισσα με τη δούκισσα, θα σε δουν να το φοράς και θα μας στείλουν με τη μία και τους δύο στη γκιγιοτίνα. Φοβερή εφεύρεση!

ΓΚΙΓΙΟΤ – Η γκιγιοτίνα?

(Κοιτιούνται. Παύση)

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Γκιγιότ?

ΓΚΙΓΙΟΤ – Γκιγιοτίνα! Έργο του προ-προπάππου μου. Μικρός που’ναι ο κόσμος…

(Ο Φλερί επιτίθεται ξανά και προσπαθεί μανιασμένα να βγάλει το σουτιέν από τον Γκιγιότ. Ο τελευταίος καταλήγει με τους δύο αγκώνες στη θέση που θα έπρεπε να βρίσκεται το στήθος. Μπαίνει η βασίλισσα, η κόρη της, η δούκισσα και η συνοδεία τους)

ΑΥΛΙΚΟΣ – Η αυτού μεγαλειότητα και βασίλισσα της Γαλλίας Μαρία Αντουανέτα, η νεαρή βασίλισσα Μαρί-Τερέζ Σαρλότ και η Δούκισσα ντε Πολινιάκ Γιολάντ Μαρτίν Γκαμπριέλ.

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – (όπως-όπως προσπαθεί με το σώμα του να κρύψει τον Γκιγιότ) Μαντάμ, μεντάμ, Φιλίπ Φλερί… ενσαντέ σκλάβος σας!

(Η Μαρία Αντουανέτα επιβλέπει το χώρο και σταματάει μπροστά στον Γκιγιότ. Τον δείχνει με τη βεντάλια της)

ΜΑΡΙΑ-ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΑ – Και αυτό?

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Ένα λάθος της φύσης μαντάμ. Ο βοηθός μου.

ΜΑΡΙΑ-ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΑ – Αυτό λέω (δείχνοντας το σουτιέν)?

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Α… ένα προσωπικό παιχνιδάκι επιβολής. Ξέρετε, αυτά που πρέπει να παίζεις με τους υποτακτικούς σου για να μη σε καβαλήσουν.

Sous-tien: τον κρατάει από κάτω.

ΜΑΡΙΑ-ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΑ – Το θέλω. Μόνος σας το σκεφτήκατε?

ΦΙΛΙΠ ΦΛΕΡΙ – Μαντάμ φυσικά η σκέψη ήταν / δική μου

ΓΚΙΓΙΟΤ – Εγώ! Με όλο το σεβασμό, εγώ μαντάμ το σκέφτηκα!

ΜΑΡΙΑ-ΑΝΤΟΥΑΝΕΤΑ – Χμ… Το θέλω. Τα θέλω. Και τα δύο (δείχνει το σουτιέν και τον Γκιγιότ). Η κατάσταση στο παλάτι έχει γίνει εξόχως ανιαρή τελευταία. Χρειάζεται ρετούς. Σουτιέν. Κάτι μου λέει ότι έχει προοπτικές. Sous-tien. Σουτιέν!

(Η βασιλική συνοδεία φεύγει. Ο αυλικός τραβάει τον Γκιγιότ από πίσω τους)

Το σάλι

Μαΐου 29, 2010

Σκοτεινό δωμάτιο χωρίς έπιπλα.

Τρεις γυναίκες (η Κλωθώ, η Λάχεση και η Άτροπος) κάθονται στις γωνίες ενός νοητού ισόπλευρου τριγώνου. Και οι τρεις πλέκουν ταυτόχρονα: οι τρεις πλέξεις ενώνονται στο κέντρο του τριγώνου σε ένα ενιαίο πλεκτό, σαν ένα σάλι με τρεις ουρές. Στην άκρη της σκηνής, μια κοπέλα μόνη, ντυμένη προκλητικά. Η κοπέλα δεν έχει επαφή με τις τρεις γυναίκες, δεν τις βλέπει ούτε τις ακούει, κινείται ανεξάρτητα στην περιοχή της. Σε όλη τη διάρκεια της σκηνής, η Άτροπος παρακολουθεί στενά την κοπέλα.

 ΚΟΠΕΛΑ (Κάθεται χαμογελαστή σα να παρακολουθεί μια ευχάριστη συνομιλία, και συμπληρώνει με καταφατικά μισόλογα)

Χιχι… Μμμ… Α, ναι ναι! Ναι, αυτό! Χαχαχα…

 ΚΛΩΘΩ

Καλό κορίτσι, καλό, αν και λίγο αντιδραστικό.

 ΛΑΧΕΣΗ

Απ’την αντίδραση θα τη βρει. Των άλλων.

 ΑΤΡΟΠΟΣ

Έλα με το μπλα μπλα! Συγκεντρωθείτε. Να τελειώνουμε.

 (Παύση)

 ΚΛΩΘΩ

Η δράση φέρνει αντίδραση. Λογικό.

 ΛΑΧΕΣΗ

Και η αντίδραση πάλι αντίδραση φέρνει.

 ΚΛΩΘΩ

Ποιος γίνεται αντιδραστικός τώρα?

 ΑΤΡΟΠΟΣ

Σσστ!

 (Παύση)

 ΚΟΠΕΛΑ

(Ουρλιάζει κοιτώντας προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Προσπαθεί να ξεφύγει από μια αόρατη επίθεση αλλά εγκλωβίζεται στο σκηνικό)

 ΚΛΩΘΩ

Γιατί της το κάνεις τώρα αυτό? Είναι καλή κοπέλα.

 ΛΑΧΕΣΗ

Καλή κοπέλα ε? Και σαν καλή προλετάρια, ξημεροβραδιάζεται στο Ζλαβιάνσκι Μπαζάρ, ανταλλάσσοντας το μπούστο της για λίγη κρύα Ζουμπρόβκα και φτηνό χαβιάρι.

 ΚΛΩΘΩ

Κάπως πρέπει να ζήσει κι αυτή. Λες κι είχε επιλογή…

 ΛΑΧΕΣΗ

Ας έμεινε στα χωράφια, όπως η μάνα της και η γιαγιά της. Δεν είναι αυτό επιλογή?

 ΚΛΩΘΩ

Είναι. Δική σου. Πάντα εσύ αποφασίζεις.

 ΛΑΧΕΣΗ

Αποφασίζω αυτό που τους αξίζει.

 ΑΤΡΟΠΟΣ

Σιλάνς! Επιτέλους!

 ΚΟΠΕΛΑ  (Συρρικνωμένη σε μια γωνία, κλαίει.)

Δεν είναι έτσι… Δεν είναι αυτό που νομίζετε… Θα κάνω ό,τι μου ζητήσετε… Θα πολεμήσω μαζί σας… Θα εμψυχώσω τους μπολσεβίκους, τους αγρότες… Με το μέρος σας είμαι, μία από εσάς! Δεν έχω σχέση με αυτούς τους ανθρώπους.

ΚΛΩΘΩ

Καλά… ας ήταν καμιά homeless κι άσχημη, θα την άφηνες να τραβολογιέται χρόνια και χρόνια μες τη μιζέρια της! Μη δεις κορίτσι της προκοπής! Να το ξεκάνεις όπως-όπως!

ΛΑΧΕΣΗ

Άντε μωρέ! Που το δίνει δεξιά κι αριστερά στα τσιράκια του τσάρου, την ώρα που τα αδέλφια της παλεύουν για το δίκιο του λαού.

ΑΤΡΟΠΟΣ

Σκασμός είπαμε! Θα χάσω το timing!

ΚΛΩΘΩ

Να σας πω κάτι? Σας έχω σιχαθεί και τις δυο όλα αυτά τα χρόνια! Η μία με την κακία της, η άλλη με το timing, σαν τον ελβετικό κούκο. Φτάνει πια! Επανάσταση θέλατε? Επανάσταση λοιπόν!

(Σηκώνεται, βουτάει το πλεκτό της ΛΑΧΕΣΗΣ αλλά καθώς πάει να πάρει και της ΑΤΡΟΠΟΥ, αυτή με ένα ψαλίδι κόβει τα νήματά της. Την ίδια στιγμή ακούγονται απανωτοί πυροβολισμοί και η κοπέλα πέφτει στο έδαφος νεκρή)

(Παύση)

ΑΤΡΟΠΟΣ – (προτείνει στην ΚΛΩΘΩ το σάλι)

Έλα, ρίχτο πάνω της μην κρυώσει. Έλα! Αφού πάντα σ’αρέσει να το κάνεις…

ΚΛΩΘΩ

Τι να το κάνω? Δεν έχει νόημα. Τίποτα δεν έχει νόημα.

ΑΤΡΟΠΟΣ

Ε πάρ’το κι εσύ απόφαση πια…

(Η ΚΛΩΘΩ βγάζει ένα νέο τόπι μαλλί και το τοποθετεί στο κέντρο του νοητού τριγώνου. Κάθεται στωικά στη θέση της.)

ΛΑΧΕΣΗ

Είναι κι αυτή μια μοίρα.