Το κορδόνι

Νοέμβριος 25, 2007

Σε μια κλινική
(Ο Πατέρας κάθεται σε μια κουνιστή πολυθρόνα και κοιτάζει προς τα έξω, μπαίνει ο Γιος.)

Γιος: Ήρθα.
Πατέρας (μουρμουρίζει ένα τραγούδι)
Γιος: Μη κάνεις ότι δεν ακούς. Όταν σου μιλάω να με κοιτάς.
Πατέρας (γυρίζει και τον κοιτάζει): Η μάνα σου πως τα έκανε τα γεμιστά, με κιμά ή με ρύζι;
Γιος: Κόφτο. Σήμερα δεν τη γλιτώνεις.
Πατέρας: Εγώ πάντως θυμάμαι ότι τα έκανε με ρύζι κι εσύ χτυπήσου όσο θες.
Γιος (βγάζει από την τσέπη του ένα κορδόνι): Το βλέπεις αυτό; Σε τίποτα δεν το ‘χω.
Πατέρας: Αυτό το παιδί πάντα γυρνούσε με λυμένα τα κορδόνια. Κωλόπαιδο. Ευτυχώς που δεν σ’ έσπειρα εγώ. (γελάει)
Γιος: Τον αριθμό.
Πατέρας: Σκύβεις και τα δένεις. Σιγά το πράγμα. Άχρηστος.
Γιος (σκουπίζει τον ιδρώτα του): Η Μαρούσκα πριν πεθάνει σου έδωσε έναν αριθμό θυρίδας… Έλα πατέρα. Τη θυρίδα με τα κοσμήματα που της χάριζες. Αυτή εκεί που είναι τι να τα κάνει. Εγώ τα χρειάζομαι.
Πατέρας: Δε θα μου πεις εσύ πως μαγειρεύονται τα γεμιστά. Νοσοκόμαα!!!!
Γιος: Θα σε σκοτώσω! (τεντώνει το κορδόνι και πηγαίνει προς το μέρος του)
Πατέρας (φωνάζει): Νοσοκόμα!!!!
(Μπαίνει η νοσοκόμα. Ο Γιος κρύβει το κορδόνι)
Πατέρας (πολύ ήρεμα κοιτάζοντας τον Γιο): Εσύ πως φτιάχνεις τα γεμιστά;
Νοσοκόμα: Με ρύζι παππού, με ρύζι.
(Τον βάζει σ’ ένα καροτσάκι. Η νοσοκόμα φταρνίζεται)
Πατέρας (Στη νοσοκόμα): Να σου πω έναν αριθμό; Έλα σκύψε. (της ψιθυρίζει κάτι)

Σκοτάδι

Translated into English

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: