Το μπλου τζην

Οκτώβριος 11, 2007

(Ένα μελαγχολικό τραγούδι στην κιθάρα, σε μια ακατάληπτη γλώσσα)

ΑΝΝΑ: Μήπως να έπαιζες κάτι πιο χαρούμενο;
ΓΚΟΡΑΝ: Δε μου βγαίνει τίποτα εύθυμο πια.
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Από δω και πέρα η μουσική θα αλλάξει! Θα γίνει πιο… μονότονη, ας πούμε.
ΑΝΝΑ: Σαν πως δηλαδή;
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Ξέρω γω! Μπαμ, μπουμ… και πάλι μπαμ, μπουμ και ξανά το ίδιο σε άπειρα επαναλαμβανόμενα μοτίβα εθνικής εκκαθάρισης.
ΓΚΟΡΑΝ: Από πιστόλια, τουφέκια, πολυβόλα, οβίδες και όλα τα συναφή.
ΑΝΝΑ: Μην είστε βλάκες. Δε θα γίνει τίποτα. Όλα θα κυλήσουν καλά, όλα θα γίνουν πολιτισμένα. Κανείς δε θέλει να ανοίξει ούτε, …ούτε μύτη!
ΓΚΟΡΑΝ: Κανείς; Είσαι βέβαιη;
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Εγώ ξέρω τουλάχιστον καμιά δεκαριά μέσα απ’ την τάξη μας που θα πλήρωναν όσο-όσο για να με κάνουν σουρωτήρι με τα ωραία τους καλάσνικοφ.
ΓΚΟΡΑΝ: Εγώ πάλι είμαι σίγουρος ότι εξασκούνται επάνω μου, από καιρό μάλιστα, πετώντας κάθε βράδυ βελάκια στη φωτογραφία μου, πίσω από την πόρτα του υπνοδωματίου τους, λίγο πριν φορέσουν τις πιτζάμες τους και πέσουν για ύπνο με τα μάτια ορθάνοιχτα. Απ’ την υπερένταση και την αγωνία… ξέρεις! Από την απογοήτευση που μ’ άφησαν μια μέρα παραπάνω να μπλέκομαι στα πόδια τους.
ΑΝΝΑ: Σιγά, σιγά… πάρτε μια ανάσα. Ήρεμα! Δεν ξέρω κανέναν που θα λέρωνε τα χέρια του για τα τομάρια σας. Τόση απαισιοδοξία πια. Μα που φωλιάζει τόσος φόβος; Δεν καταλαβαίνω. Ειλικρινά, δε σας καταλαβαίνω εσάς τους δυο.
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Στο ίδιο μέρος που τον κρύβεις κι εσύ. Για το φόβο λέω. (γελάει πονηρά)
ΓΚΟΡΑΝ: Στο αύριο. Έρχεται. Απόψε μπορεί να είναι και το τελευταίο μας βράδυ ως Γιουγκοσλάβοι πολίτες. Ζήτω η Γιουγκοσλαβία, ζήτω ο Τίτο! Θα βάλω τα γέλια… Τι μαλακία μας τάιζαν τόσα χρόνια!
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Αύριο εσύ θα είσαι μια Σέρβα, αυτός ένας Βόσνιος κι εγώ ένας Μακεδόνας! Τέλος.
ΑΝΝΑ: Σιγά μην είσαι κι ο Μέγας Αλέξανδρος. Ψώνιο!
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Με λίγη καλή τύχη θα γίνει κι αυτό, ελπίζω να το προλάβουμε οι ίδιοι, πριν από τα παιδιά μας.
ΑΝΝΑ: Τι έχετε πάθει; Με τρομάζετε μ’ αυτά που λέτε. Τι ανοησίες!
ΓΚΟΡΑΝ: Λοιπόν, θα παίξω ένα σκοπό απ’ τα μέρη του πατέρα μου, ένα ορεινό χωριό, πνιγμένο στα πεύκα. Πέντε ώρες απ’ το Σεράγεβο. Δεν έτυχε να πάω ποτέ. Έχω δει μονάχα κάτι ασπρόμαυρες φωτογραφίες, πολύ παλιές, σκέτη αρχαιολογία. Το ονειρεύομαι κάθε νύχτα, σαν εφιάλτη. Αν όλα πάνε καλά και δεν πλαντάξουμε στο αίμα θα γυρίσουμε εκεί, λέει ο μπαμπάς. (παίζει στην κιθάρα ένα λυπητερό βαλκανικό τραγούδι)
ΑΝΝΑ: Σταμάτα δε θέλω ν’ ακούσω άλλο.
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Είδες, άρχισες κιόλας να ενοχλείσαι απ’ τα «όνειρα» του άλλου.
ΑΝΝΑ: Γκόραν, θέλω να μου υποσχεθείς ότι δε θα πάψουμε ποτέ να είμαστε φίλοι ό,τι στο διάολο κι αν γίνει. Κι εσύ το ίδιο βλάκα!
ΓΚΟΡΑΝ: Ωχ, μια Χριστιανή Ορθόδοξη βρίζει. Θα σε μαλώσουν οι παπάδες σας. Ντροπή Αννιέσκα!
ΑΝΝΑ: Γράψε πάνω στο τζην μου πόσο μ’ αγαπάς. Στο ένα πόδι εσύ και στο άλλο ο… Έλληνας! (μπήγει τα γέλια) Με τον κόκκινο μαρκαδόρο, αυτόν εδώ, γράφει καλύτερα.
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Μακεδόνας, παρακαλώ. Μη με προσβάλλεις!
ΓΚΟΡΑΝ: Ωραία ιδέα, Άννα. Έτσι θα μας έχεις και τους δυο κολλημένους πάνω σου. Μια ζωή, μισή ή ολόκληρη, ό,τι προφτάσεις κι εσύ…
ΑΝΝΑ: Τι φρίκη έχετε φάει; Θα βάλω τα κλάματα ρε κωλόπαιδα.
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Έλα, ξεκόλλα, πλάκα κάνουμε.
ΓΚΟΡΑΝ: Ναι αγαπούλα, εμείς δε θα χωρίσουμε ποτέ. Ό,τι κι αν τύχει θα ’μαστε μαζί, πάντα επάνω σου. Έλα, σειρά σου Βουκεφάλα, γράφε…
ΑΝΝΑ: Βλάκες, μου κάνατε την καρδιά μαύρη!
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Γαμώτο, τελείωσε το μελάνι.
ΓΚΟΡΑΝ: Καλά, μην αγχώνεσαι, γράψε με το αίμα σου, μια ώρα αρχύτερα. Μπορείς, έλα!
ΑΝΝΑ: Σκάστε, βουλώστε το κι οι δυο σας. Γυρίζω σπίτι. Δεν σας αντέχω άλλο, με τρομάζετε… Βλάκες!
ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Μα δεν έγραψα ούτε ένα γράμμα, ούτε το άλφα δεν πρόλαβα να…

(ακούγονται πυροβολισμοί, συναγερμοί αυτοκινήτων ενεργοποιούνται, μια λάμψη φέρνει το απόλυτο σκοτάδι)

ΑΛΕΞΑΝΤΡΙΝΣΚΙ: Άρχισαν τα όργανα. Δεν περίμεναν καν να ξημερώσει. Δεν βλέπω την τύφλα μου, που είστε; Που είστε ρε; Γιατί δε μιλάτε; Γκόραν, Γκόραν μου; Άννα; Άννα λέω! Που τον κρύβεις τσουλάκι; Ε; (Σιωπή)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: