Το φουλάρι

Οκτώβριος 3, 2007

(Εφηβικό δωμάτιο αγοριού. Ο Δημήτρης και ο Αντρέας, γύρω στα 15 και οι δυο, βλέπουν κάτι αδιάφορο στην τηλεόραση.)
Δημήτρης: Οχτώ πήγε. Στην πρώτη ή στη δεύτερη θα πάμε;
Αντρέας: Στην πρώτη. Όλη η τάξη στην πρώτη θα ’ναι.
Δημήτρης: Καλά, ξέρεις τι μου είπε ο Γιάννης; Αυτός θα πάει από την πρώτη και θα κάτσει και στη δεύτερη. Πέμπτη φορά το βλέπει, ρε μαλάκα.
Αντρέας: Έχει πωρωθεί. Στο λέω ρε, είναι πολύ γαμάτο. Κι εγώ, τρίτη φορά θα το δω. Κι ο Κώστας. Και η Νάνσυ, αλλά αυτή δε μετράει, πάει για τον Τζέραρντ Μπάτλερ. (Τη μιμείται) «Θεός ο Τζέραρντ, Θεός»
Δημήτρης: Εμ, ποιον θα βάζανε να κάνει τον Λεωνίδα, ρε μαλάκα; Τον Mr. Bean;
Αντρέας: (γελάει) Όχι, αλλά τώρα που το λες, αυτός μπορεί να έκανε για Εφιάλτης! Τι σου λέω, αφού δεν το ’χεις δει. Καλά, ρε Δημήτρη, εσύ πώς δεν…;
Δημήτρης: (συνωμοτικά) Έχει πρόβλημα ο δικός μου (δείχνει με νεύμα προς το εσωτερικό του σπιτιού, και συνεχίζει συνωμοτικά). Κρυφά θα ’ρθω σήμερα. Μου τα ’χει πρήξει… Και δεν την αντέχω τη γκρίνια. Αρχίζει αυτός, η άλλη την κάνει γιατί βαριέται, και τ’ ακούω μόνος μου.
Αντρέας: Δηλαδή, τι λέει;
Δημήτρης: Τα γνωστά: οι Αμερικάνοι, που τα ’χουνε ισοπεδώσει όλα, δεν θα μας μάθει ιστορία το Χόλιγουντ, ξέρεις, τέτοια… Εγώ νομίζω ότι είχε τσαντιστεί από την άλλη φορά, με το Μεγαλέξαντρο μωρέ, που τον βγάλανε ψιλογκέι, γι’ αυτό δε θέλει.
Αντρέας: Καμία σχέση. Αυτή είναι ταινιάρα. Εγώ πάντως, έμαθα ιστορία. Καλύτερα από την ξενέρα την ιστορικού που είχαμε πέρσι. Δεν είχα καταλάβει Χριστό μιλάμε. Ξέρεις τι νόμιζα; Ότι ο Λεωνίδας είδε έναν εφιάλτη το βράδυ στον ύπνο του, ζήτησε χρησμό από την Πυθία, εκείνη του είπε Εν τούτω νίκα και μετά αυτός την έπεσε στους Τούρκους και την πάτησε. Αλλά τώρα, τα είδα όλα!: και τον Εφιάλτη, δηλαδή πως ήταν άνθρωπος -μαλάκα, σαν τον Κουασιμόδο ήτανε!-, και τους Πέρσες, που νόμιζα πρώτα πως ήταν Τούρκοι, και έμαθα κι άλλα: το ξέρεις ότι οι σωματοφύλακες του Ξέρξη ήτανε Νίντζα;
Δημήτρης: Σκάσε ρε μαλάκα, αφού ξέρεις ότι μου τη σπάει να μου λένε το έργο πριν το δω…
Αντρέας: ΟΚ! Σόρρυ! Πάντως πες του γέρου σου ότι έχει άδικο. Όλο το σινεμά χειροκρόταγε στο τέλος. Γιατί δείχνει την αλήθεια: πόσο μάτσο είναι οι Έλληνες και πόσο μαλάκες οι Τούρκοι, ε, οι Πέρσες… καλά, βασικά το ίδιο είναι… Την ιστορία έπρεπε να μας την έδειχναν με ταινίες, όχι μπλα μπλα μπλα και να μη σου μένει τίποτα στο τέλος.
Δημήτρης: Ε μη μου πεις τώρα ότι δε θυμόσουνα ούτε το «Μολών λαβέ».
Αντρέας: ;;;
Δημήτρης: Το «Μολών λαβέ», ρε, που είπε ο Λεωνίδας στον Ξέρξη.
Αντρέας: Γαλλικά μιλούσανε;
Δημήτρης: Τι γαλλικά βρε μαλάκα, «Μολών λαβέ», αρχαία είναι, «Έλα να τα πάρεις» σημαίνει.
Αντρέας: Α, αυτό λες, ναι, το έδειξε, είναι σε μια φάση που σκάει ο Ξέρξης πάνω στο άρμα, μεσ’ στη χλίδα, και πάει να κάνει μαγκιές και καλά, και ο Λεωνίδας… ξέρεις, του κάνει «πάρ’ τα» (δείχνει τα γεννητικά του όργανα). Ναι, τώρα το θυμήθηκα. (Παύση) Πάντως δεν έχει δίκιο ο γέρος σου, εμ, φιλόλογος είναι, γι’ αυτό τα λέει, άμα το δει όμως, θα ξεκολλήσει. Είναι πολύ φιλέλληνο έργο. Και μας διαφημίζει σε όλο τον κόσμο. Ποιος τις ήξερε τις Θερμοπύλες; Ένα κωλοχώρι στη μέση του πουθενά, ούτε ένα Μακντόναλντς δεν είχε τότε που μας πήγαν με το σχολείο, θυμάσαι; Τώρα όμως, θα τρέχουν οι τουρίστες σαν τρελοί να δουν τις Χότ-γκέιτς.
Δημήτρης: Τις ποιες;
Αντρέας: Τις Χοτ γκέιτς ρε μαλάκα, Θερμο-πύλες, Χοτ- Γκέιτς.
(Στην πόρτα του δωματίου εμφανίζεται ο πατέρας του Δημήτρη)
Πατέρας: (χαμογελώντας) Ετοιμάζεστε για έξοδο; Πού θα πάτε;
Δημήτρης:(διστακτικά) Για σινεμά λέμε… Δεν ξέρουμε ακόμα σε ποιο…
Πατέρας: Να σας κάνω εγώ μια πρόταση; Γιατί δεν πάτε στους «300»; Βάζω στοίχημα πως όλη η παρέα σας εκεί θα ’ναι. Τι λες κι εσύ, Αντρέα;
(Αντρέας και Δημήτρης κοιτάζονται απορημένοι.)
Αντρέας: Βασικά εγώ το έχω δει, αλλά… το ξαναβλέπω, δε με χαλάει. Δεν ξέρω, αν θέλει ο Δημήτρης…
Δημήτρης: (κοιτάζοντας διστακτικά τον πατέρα του) Λες; Αμερικανιά θα ’ναι, αλλά από περιέργεια… μπορεί και να πήγαινα.
Πατέρας: Να πάτε. Και μετά, άμα θέλετε, σας πάω για πίτσα και μου λέτε πώς σας φάνηκε. Σύμφωνοι;
Δημήτρης: Καλά, εσύ δεν έλεγες ότι…
Πατέρας: Έλεγα. Άλλαξα γνώμη. Πήγα κι εγώ χτες. Νομίζω πως αξίζει να το δείτε. Αλλά θέλω να το προσέξετε, έτσι;
Δημήτρης: (γελώντας) Θα μας βάλεις διαγώνισμα;
Πατέρας: (Χαμογελάει) Όχι. Νομίζω πως είναι σοβαρό θέμα. Και για τα σοβαρά θέματα δε βάζω διαγώνισμα. Μ’ αρέσει να τα κουβεντιάζω με τους δικούς μου ανθρώπους. Άντε, πηγαίνετε τώρα, τα λέμε… μετά τη μάχη.
(Ο Δημήτρης και ο Αντρέας γελάνε και φεύγουν. Ο πατέρας τούς κοιτάζει σκεπτικός).
Πατέρας: (μονολογεί) Ακούς εκεί γαλλικά! Σιγά μην ήταν και κινέζικα! (Βεβαιώνεται πως έφυγαν. Η τηλεόραση αποσπά την προσοχή του.Φωνάζει) Καίτη, στο συρτάρι μου έχω ένα DVD, είναι τυλιγμένο σ’ ένα φουλάρι. Βάλτο να παίζει κι έρχομαι.
Καίτη: (μετά από λίγο Ε, δεν το πιστεύω! Το αγόρασες πειρατικό, Λέων; Δάσκαλε που δίδασκες…
Πατέρας: (Δυνατά) Τι λες βρε, είσαι καλά; Σιγά μην το πλήρωνα κιόλας! Ο Γιάννης μού το δάνεισε, κρυφά απ’ τον γιο του! (σιγά απελπισμένος) Να δούμε τι άλλο θα κάνουμε!
(Στην τηλεόραση η εκφωνήτρια των ειδήσεων: Ο πρόεδρος Μπους προειδοποίησε το Ιράν πως αν συνεχίσει να προκαλεί…)
Πατέρας: (αγανακτισμένος) Α, ρε Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου! (Κλείνει εκνευρισμένος την τηλεόραση και φεύγει)

Advertisements

One Response to “Το φουλάρι”

  1. Kyriaki Says:

    polyyyyyyyyy kalooooooooooo!!!!!!!!!!!!!
    Eidika to galliko «molon lave».


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: